چیدمان خانه‌های معمولی ایرانی؛ شیک، ساده و کم‌هزینه

برای چیدمان خانه های معمولی لازم نیست سراغ وسایل گران، مبلمان عجیب یا تغییرات سنگین بروید. اول باید مشخص کنید هر بخش خانه دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؛ بعد مسیر رفت‌وآمد را باز بگذارید، وسایل اضافه را کم کنید، نور و آینه را درست استفاده کنید و برای خرده‌ریزهای روزمره جای ثابت بسازید. همین چند تصمیم ساده، خانه‌ای معمولی را مرتب‌تر، شیک‌تر و راحت‌تر نشان می‌دهد.

خانه معمولی ایرانی معمولاً یک پذیرایی مشترک برای مهمان و نشستن روزمره دارد، آشپزخانه‌اش زیاد در دید است، گوشه‌های پرت کم ندارد و وسایل دم‌دستی خیلی زود روی میز و کانتر پخش می‌شوند. پس چیدمان خوب فقط یعنی خانه زیبا شود؟ نه. یعنی وقتی از در وارد می‌شوید، کیف و کلید جای مشخص داشته باشند، بچه‌ها بین مبل و میز گیر نکنند، مهمان راحت بنشیند و خودتان هم هر روز با شلوغی خانه درگیر نشوید.

قبل از خرید و جابه‌جایی، تکلیف هر فضا را روشن کنید

خیلی از خانه‌ها نه به خاطر کمبود جا، بلکه به خاطر نامشخص بودن کاربرد فضا شلوغ می‌شوند. مثلاً یک گوشه پذیرایی هم محل میز غذاخوری است، هم جای میز تحریر بچه، هم انبار کارتن‌های خرید. نتیجه چه می‌شود؟ هیچ‌کدام درست کار نمی‌کنند و خانه همیشه نیمه‌مرتب به نظر می‌رسد.

قبل از اینکه مبل را جابه‌جا کنید یا برای خرید وسیله جدید تصمیم بگیرید، با خودتان صادق باشید. در خانه شما پذیرایی بیشتر برای مهمانی استفاده می‌شود یا تماشای تلویزیون؟ میز ناهارخوری واقعاً هر روز استفاده می‌شود یا فقط جا گرفته است؟ آیا به یک گوشه مطالعه نیاز دارید یا فقط چون در عکس‌های دکوراسیون دیده‌اید، می‌خواهید میز تحریر بگذارید؟

فرض کنید یک خانواده چهار نفره دارید که بیشتر عصرها دور تلویزیون جمع می‌شوند. در این خانه، چیدمان مبل باید گفت‌وگو و تماشای تلویزیون را راحت کند، نه اینکه همه چیز فقط برای پذیرایی رسمی چیده شود. اما اگر خانه‌تان زیاد مهمان دارد، باید چند نشیمن اضافه سبک، مثل پاف یا صندلی جمع‌وجور، در نظر بگیرید. این یعنی چیدمان از زندگی واقعی شما شروع می‌شود، نه از عکس‌های بی‌نقص اینترنتی.

در چیدمان خانه های معمولی، مسیر رفت‌وآمد را قربانی زیبایی نکنید

یکی از مهم‌ترین نکته‌ها در چیدمان خانه ایرانی، مسیر رفت‌وآمد است. از در ورودی تا پذیرایی، از پذیرایی تا آشپزخانه و از اتاق‌ها تا سرویس‌ها باید راه باز باشد. اگر هر بار برای رد شدن باید دور میز جلو مبلی بچرخید یا پای شما به پایه صندلی گیر کند، یعنی چیدمان هنوز درست نشده است.

در خانه‌های معمولی، مخصوصاً آپارتمان‌های امروزی، وسایل بزرگ خیلی زود راه را می‌بندند. مبل ال بزرگ اگر درست انتخاب نشود، می‌تواند نصف پذیرایی را قفل کند. میز ناهارخوری شش نفره در فضایی که برای چهار نفر مناسب است، هم رفت‌وآمد را سخت می‌کند، هم باعث می‌شود خانه کوچک‌تر دیده شود. همیشه از خودتان بپرسید: اگر با یک سینی چای از آشپزخانه بیرون بیایم، راحت به مهمان‌ها می‌رسم؟ اگر جواب نه است، باید چیزی جابه‌جا شود.

یک راه ساده این است که اول مسیرهای اصلی را در ذهن یا حتی روی زمین مشخص کنید. بعد مبل، میز، کنسول و صندلی‌ها را بیرون از این مسیرها بچینید. خانه‌ای که راه رفتن در آن راحت است، حتی اگر کوچک باشد، آرام‌تر و مرتب‌تر به چشم می‌آید.

مبل را به دیوار نچسبانید؛ حتی در پذیرایی کوچک

بیشتر ما عادت داریم مبل‌ها را کامل به دیوار بچسبانیم تا وسط خانه خالی شود. این کار همیشه اشتباه نیست، اما در پذیرایی کوچک و متوسط گاهی نتیجه برعکس می‌دهد. وقتی همه مبل‌ها به دیوار می‌چسبند، فضا شبیه سالن انتظار می‌شود و گفت‌وگو بین افراد سخت‌تر می‌شود.

اگر جا دارید، مبل را فقط چند سانتی‌متر از دیوار فاصله بدهید. همین فاصله کوچک باعث می‌شود چیدمان نفس بکشد و حرفه‌ای‌تر دیده شود. لازم نیست فضای زیادی پشت مبل خالی بماند. حتی ده تا پانزده سانتی‌متر هم می‌تواند سایه و عمق ایجاد کند و دیوار را از حالت فشرده بیرون بیاورد.

در پذیرایی‌های مستطیلی، بهتر است مبل اصلی روبه‌روی نقطه کانونی خانه باشد؛ این نقطه می‌تواند تلویزیون، پنجره، شومینه یا حتی یک دیوار شاخص باشد. مبل‌های تک یا صندلی‌ها را هم طوری بگذارید که آدم‌ها هنگام حرف زدن مجبور نباشند گردنشان را بچرخانند. اگر میز جلو مبلی دارید، فاصله‌اش از مبل باید به اندازه‌ای باشد که هم دست به آن برسد، هم پاها راحت رد شوند.

وسایل کمتر، هماهنگی بیشتر؛ راز شیک شدن خانه معمولی

خانه شیک الزاماً خانه پر از وسیله نیست. اتفاقاً در بیشتر خانه‌های معمولی، چند تکه ساده و هماهنگ بهتر از چند مدل مبل، میز و بوفه با رنگ‌های مختلف جواب می‌دهد. وقتی چوب میز تلویزیون گردویی است، کنسول سفید براق است، میز جلو مبلی طلایی است و کتابخانه هم یک رنگ دیگر دارد، چشم خسته می‌شود. حتی اگر هرکدام به تنهایی زیبا باشند، کنار هم شلوغ دیده می‌شوند.

بهتر است دو یا سه رنگ اصلی برای خانه انتخاب کنید. مثلاً کرم، چوب روشن و سبز زیتونی. یا طوسی روشن، سفید و چوب گردویی. بعد وسایل بزرگ را در همین خانواده رنگی نگه دارید. اگر دوست دارید رنگ تند وارد خانه شود، آن را در کوسن، گلدان، تابلو یا شال مبل بیاورید؛ چیزهایی که راحت‌تر عوض می‌شوند.

در فرم وسایل هم همین قاعده جواب می‌دهد. اگر مبلمان شما ساده و خطی است، میزها و کتابخانه هم بهتر است خیلی پرکار و کلاسیک نباشند. اگر فضای خانه سنتی‌تر است، می‌توانید از چوب گرم‌تر و جزئیات نرم‌تر استفاده کنید. مهم این است که خانه یک زبان مشترک داشته باشد. برای خانه‌های معمولی ایرانی، همین یکدستی از هر خرج بزرگی بیشتر به چشم می‌آید.

نور خانه را لایه‌لایه بچینید، نه فقط با یک لوستر وسط سقف

یکی از اشتباه‌های رایج این است که تمام نور خانه را از یک لوستر وسط پذیرایی بخواهیم. نور سقفی لازم است، اما کافی نیست. گوشه‌های تاریک باعث می‌شوند خانه کوچک‌تر، گرفته‌تر و حتی نامرتب‌تر دیده شود. برای همین باید نور طبیعی و نور مصنوعی را با هم استفاده کنید.

روزها تا جایی که می‌توانید جلوی پنجره را خلوت نگه دارید. پرده‌های خیلی ضخیم و تیره، مخصوصاً در خانه‌های کم‌نور، فضا را سنگین می‌کنند. اگر حریم خانه اجازه می‌دهد، از پرده‌های روشن‌تر یا ترکیب حریر و پرده اصلی استفاده کنید تا نور کنترل شود، نه اینکه کامل حذف شود.

شب‌ها هم به جای تکیه کردن روی یک چراغ، چند منبع نور بسازید. یک آباژور کنار مبل، یک چراغ دیواری نزدیک کتابخانه یا نور مخفی ملایم زیر طبقه‌ها می‌تواند گوشه‌های خاموش خانه را زنده کند. اگر می‌خواهی چیدمان خانه‌ات حس آرام‌تری بدهد، آشنایی با اصول ساده فنگ شویی خانه هم کمک می‌کند نور، مسیر حرکت و جای وسایل را با حس بهتری کنار هم ببینید.

آینه را جایی بگذارید که نور و نظم را برگرداند

آینه در خانه معمولی یک ابزار خیلی کاربردی است، اما فقط وقتی درست استفاده شود. آینه اگر روبه‌روی پنجره یا نزدیک منبع نور قرار بگیرد، نور را پخش می‌کند و فضا بازتر دیده می‌شود. اما اگر روبه‌روی شلوغی، جالباسی نامرتب یا آشپزخانه پر از ظرف قرار بگیرد، فقط بی‌نظمی را دو برابر نشان می‌دهد.

برای پیدا کردن جای درست آینه در نشیمن، اول ببینید آینه قرار است چه چیزی را منعکس کند. اگر منظره پنجره، یک دیوار روشن، گلدان یا بخش خلوت خانه را نشان بدهد، انتخاب خوبی است. اگر اولین چیزی که در آینه می‌بینید سیم تلویزیون، اسباب‌بازی یا میز شلوغ است، جای آن را عوض کنید.

در ورودی خانه هم آینه خیلی به کار می‌آید. هم قبل از بیرون رفتن کاربرد دارد، هم اگر کنار یک کنسول باریک قرار بگیرد، ورودی را کامل‌تر می‌کند. برای ورودی‌های کم‌جا، مدل‌های قدی باریک انتخاب خوبی هستند. اگر به فکر کامل کردن این قسمت هستید، دیدن مدل‌های خرید آینه قدی می‌تواند کمک کند ابعاد و فرم مناسب خانه‌تان را بهتر تصور کنید.

فضاهای پرت را جدی بگیرید؛ همین‌ها خانه را نجات می‌دهند

در خیلی از خانه‌های ایرانی یک فرورفتگی کنار ستون، یک دیوار باریک بین دو در، فضای خالی کنار پنجره یا گوشه بی‌استفاده راهرو وجود دارد. این قسمت‌ها اگر رها شوند، معمولاً تبدیل می‌شوند به جای جاروبرقی، کارتن، صندلی اضافه یا وسایلی که معلوم نیست کجا باید بمانند. اما اگر برایشان تصمیم بگیرید، خانه ناگهان مرتب‌تر می‌شود.

برای استفاده از فرورفتگی‌های بلااستفاده دیوار می‌توانید سراغ قفسه کم‌عمق، کتابخانه باریک یا یک کنسول ظریف بروید. نکته مهم عمق وسیله است. اگر عمق زیاد باشد، دوباره مسیر را می‌بندد و فضا سنگین می‌شود. اما یک کتابخانه باریک برای کتاب، گلدان، قاب عکس و چند وسیله دکوری سبک، هم کاربرد دارد هم دیوار را از حالت خالی بیرون می‌آورد.

اگر اهل کتاب هستید یا می‌خواهید بخشی از وسایل کوچک خانه را مرتب‌تر نگه دارید، قبل از خرید حتماً به ارتفاع، عمق طبقه‌ها و رنگ چوب دقت کنید. بررسی مدل‌ها و حدود قیمت کتابخانه به شما کمک می‌کند بین یک مدل ساده دیواری، ایستاده باریک یا کتابخانه بزرگ‌تر انتخاب واقع‌بینانه‌تری داشته باشید.

کنسول هم برای فضاهای پرت عالی است؛ مخصوصاً در ورودی، پشت مبل یا دیوارهای باریک پذیرایی. روی آن می‌توانید یک آینه، چراغ رومیزی یا ظرف کلید بگذارید و داخل کشوهایش وسایل پراکنده را پنهان کنید. اگر ورودی خانه‌تان همیشه پر از کلید، قبض، ماسک، عینک و شارژر است، یک مدل جمع‌وجور از بخش خرید کنسول می‌تواند همان چیزی باشد که نظم خانه را روزانه نگه می‌دارد.

برای وسایل روزمره، یک ایستگاه کوچک بسازید

بی‌نظمی خانه معمولاً از وسایل بزرگ شروع نمی‌شود. از چیزهای کوچک شروع می‌شود؛ شارژر روی کانتر، کلید روی میز جلو مبلی، کیف روی صندلی ناهارخوری، قبض کنار تلویزیون و کنترل‌ها زیر کوسن. اگر برای این وسایل جای مشخص نداشته باشید، هر روز روی سطح‌ها پخش می‌شوند و حتی بهترین چیدمان هم شلوغ دیده می‌شود.

یک ایستگاه کوچک کنار ورودی یا نزدیک نشیمن بسازید. لازم نیست بزرگ باشد. یک سینی روی کنسول، یک کاسه کوچک برای کلید، یک جعبه برای شارژرها و یک قلاب یا آویز برای کیف روزمره کافی است. مهم این است که همه اعضای خانه بدانند هر چیز کجا باید برگردد.

• کلید، کارت و عینک را در یک ظرف ثابت کنار ورودی بگذارید.
• شارژرها و هندزفری‌ها را داخل یک جعبه یا کشوی مشخص جمع کنید.
• برای کنترل تلویزیون، یک سبد کوچک کنار مبل در نظر بگیرید.
• کیف روزمره را روی صندلی رها نکنید؛ برایش قلاب، طبقه یا جای ثابت بسازید.
• کاغذها و قبض‌ها را همان روز دسته‌بندی کنید تا روی میز غذاخوری تلنبار نشوند.

این کار شاید کوچک به نظر برسد، اما در خانه‌های معمولی معجزه می‌کند. چون سطح‌های خالی، مثل میز جلو مبلی، میز ناهارخوری و کانتر آشپزخانه، نقش زیادی در حس مرتب بودن خانه دارند. وقتی این سطح‌ها خلوت باشند، حتی اگر خانه لوکس نباشد، تمیزتر و خوش‌چیدمان‌تر دیده می‌شود.

تلویزیون را مرکز شلوغی نکنید

تلویزیون در بیشتر خانه‌های ایرانی نقطه اصلی نشستن است. پس جای آن خیلی مهم است. اگر تلویزیون در مسیر رفت‌وآمد باشد، هرکس رد شود جلوی تصویر را می‌گیرد. اگر نور پنجره مستقیم روی صفحه بیفتد، تماشا کردن سخت می‌شود. اگر اطرافش پر از دکوری، سیم، اسپیکر و وسیله اضافه باشد، دیوار تلویزیون به شلوغ‌ترین بخش خانه تبدیل می‌شود.

وقتی می‌خواهی تلویزیون را جوری بگذاری که هم راحت باشد هم شلوغ نشود، راهنمای بهترین مکان برای تلویزیون به تصمیم‌گیری دقیق‌تر کمک می‌کند. اما یک قاعده ساده هم هست: تلویزیون باید در ارتفاعی باشد که وقتی روی مبل نشسته‌اید، گردنتان بالا یا پایین کشیده نشود. روبه‌روی آن هم بهتر است مبل اصلی یا چند نشیمن راحت قرار بگیرد.

برای اطراف تلویزیون، کمتر بهتر است. یک میز تلویزیون ساده با کشو یا درب‌دار، سیم‌ها و وسایل جانبی را پنهان می‌کند. اگر دیوار پشت تلویزیون خیلی خالی است، به جای پر کردن آن با چندین قاب و شلف، یک یا دو عنصر هماهنگ انتخاب کنید. شلوغی اطراف تلویزیون مستقیم روی آرامش نشیمن اثر می‌گذارد، چون چشم مدام همان نقطه را می‌بیند.

چطور با هزینه کم، خانه معمولی را شیک‌تر نشان دهیم؟

اگر بودجه محدود دارید، اول سراغ تغییرات کم‌هزینه اما اثرگذار بروید. جابه‌جایی مبل، حذف میز اضافه، عوض کردن جای آینه، جمع کردن سیم‌ها و خلوت کردن کانتر آشپزخانه هیچ هزینه‌ای ندارد، اما ظاهر خانه را سریع تغییر می‌دهد. بعد از آن می‌توانید سراغ خریدهای کوچک‌تر بروید؛ مثل کوسن هماهنگ، چراغ رومیزی، سبد نظم‌دهنده یا یک قفسه باریک.

برای خرید وسیله جدید، به جای اینکه هر بار یک تکه جداگانه بخرید، از قبل یک تصویر کلی بسازید. اگر قرار است چوب روشن محور خانه باشد، میز تلویزیون، کنسول و کتابخانه را تا حد ممکن در همان حال‌وهوا انتخاب کنید. اگر خانه‌تان نور کمی دارد، وسایل خیلی تیره و حجیم نخرید. اگر بچه کوچک دارید، سراغ لبه‌های خیلی تیز یا شیشه‌های زیاد نروید. چیدمان خوب باید با زندگی شما کنار بیاید، نه اینکه هر روز مراقب باشید خراب نشود.

یک نکته دیگر هم مهم است. لازم نیست همه چیز نو باشد. گاهی با کم کردن وسایل اضافه، رنگ کردن یک دیوار، تعویض دستگیره‌های قدیمی یا اضافه کردن یک آباژور، خانه جان تازه می‌گیرد. پول را جایی خرج کنید که هم دیده شود، هم کاربرد روزمره داشته باشد. وسیله‌ای که فقط زیبا است اما جا می‌گیرد، در خانه معمولی خیلی زود به دردسر تبدیل می‌شود.

جمع‌بندی؛ خانه معمولی هم می‌تواند گرم، شیک و منظم باشد

چیدمان خانه های معمولی یعنی از فضای واقعی خانه بهترین استفاده را ببرید. کاربرد هر بخش را مشخص کنید، مسیر رفت‌وآمد را باز نگه دارید، مبل‌ها را با کمی فاصله و فکر بچینید، رنگ و فرم وسایل را هماهنگ کنید، نور و آینه را درست به کار بگیرید و برای فضاهای پرت و وسایل روزمره راه‌حل داشته باشید.

برای شیک شدن خانه، همیشه لازم نیست هزینه سنگین کنید. گاهی یک کتابخانه باریک، یک کنسول خوش‌جا، یک آینه مناسب یا فقط حذف چند وسیله اضافه، خانه را از حالت شلوغ و خسته بیرون می‌آورد. اگر دوست داشتید برای کامل کردن چیدمانتان سراغ وسایل چوبی هماهنگ و کاربردی بروید، می‌توانید مدل‌های مختلف محصولات دکوراسیون و چوبی بلج را ببینید و با توجه به ابعاد خانه‌تان انتخاب آرام‌تری داشته باشید.