دسته بندی مقالات
دسته بندی محصولات
سبک بوهو یعنی خانه‌ای گرم، آزاد و پر از بافت؛ خانه‌ای که انگار هر وسیله‌اش قصه خودش را دارد. اما نکته مهم همین‌جاست: بوهو به معنی ریخت‌وپاش و شلوغی بی‌حساب نیست. اگر رنگ‌ها، بافت‌ها و وسایل را بی‌برنامه کنار هم بگذاریم، فضا خسته‌کننده می‌شود. بوهو زمانی خوش‌سلیقه دیده می‌شود که بین شلوغی دلنشین، گرمای خانه و نظم بصری تعادل بسازیم.
در واقع در سبک بوهو قرار نیست همه چیز ست و یکدست باشد، ولی قرار هم نیست هر چیزی که دوست داریم وارد خانه کنیم. باید چند رنگ پایه داشته باشیم، چند بافت تکرارشونده انتخاب کنیم و بعد با اکسسوری‌ها به فضا جان بدهیم. مثل یک لباس راحت و خوش‌رنگ که چند لایه دارد، اما هنوز چشم را اذیت نمی‌کند.
بوهو از سفر، طبیعت، هنرهای دستی، پارچه‌های طرح‌دار و زندگی راحت الهام می‌گیرد. برای همین وقتی وارد یک خانه بوهو می‌شوید، معمولاً با فرش طرح‌دار، کوسن‌های زیاد، سبد حصیری، چوب طبیعی، گیاهان سبز و نور گرم روبه‌رو می‌شوید. این ترکیب حس رسمی و خشک ندارد. بیشتر شبیه خانه‌ای است که در آن می‌شود نفس راحت کشید.
اما اشتباه رایج این است که فکر کنیم هرچه بیشتر وسیله اضافه کنیم، خانه بوهوتر می‌شود. من در خانه‌های زیادی دیده‌ام که صاحب‌خانه با عشق کلی کوسن، آویز، تابلو، گلدان و شمع خریده، اما آخر کار خودش هم از شلوغی فضا کلافه شده است. دلیلش ساده است. بوهو به یک نخ نامرئی نیاز دارد؛ همان چیزی که رنگ‌ها، طرح‌ها و وسایل را به هم وصل می‌کند.
این نخ نامرئی می‌تواند یک پالت رنگی مشخص باشد. می‌تواند تکرار چوب روشن در چند نقطه خانه باشد. می‌تواند استفاده از بافت‌های طبیعی مثل حصیر و کتان باشد. وقتی این پیوند وجود داشته باشد، حتی اگر فرش طرح‌دار، کوسن رنگی و چند گیاه بزرگ کنار هم باشند، چشم احساس آشفتگی نمی‌کند.
اگر می‌خواهید بوهو شیک داشته باشید، از رنگ‌های پایه شروع کنید. رنگ‌های خاکی، کرم، شیری، قهوه‌ای، بژ، کاراملی، آجری و زیتونی از بهترین انتخاب‌ها هستند. این رنگ‌ها به فضا گرما می‌دهند و باعث می‌شوند حتی وسایل طرح‌دار هم آرام‌تر دیده شوند.
یک روش ساده این است که دیوارها و وسایل بزرگ را با رنگ‌های خنثی و گرم انتخاب کنید. مثلاً مبل کرم یا قهوه‌ای روشن، پرده ساده کتانی، میز چوبی و فرش با زمینه خاکی. بعد یک رنگ تأکیدی اضافه کنید؛ مثلاً خردلی، سبز یشمی، نارنجی سوخته، آبی نفتی یا صورتی چرک. این رنگ تأکیدی لازم نیست همه جا باشد. کافی است در دو سه نقطه تکرار شود؛ روی کوسن، گلدان، تابلو یا پتوی روی مبل.
راز کار همین تکرارهای کوچک است. فرض کنید پذیرایی شما مبل کرم، میز چوبی و فرش کرم و آجری دارد. اگر یک کوسن خردلی بگذارید و همان خردلی را در یک گلدان کوچک یا قاب دیواری هم تکرار کنید، فضا جمع‌وجور و فکرشده دیده می‌شود. اما اگر کوسن خردلی، پرده بنفش، فرش قرمز، تابلو آبی و پاف صورتی را بی‌ارتباط کنار هم بگذارید، بوهو از حالت گرم و هنری خارج می‌شود و بیشتر شبیه انبار اکسسوری‌ها به نظر می‌رسد.
پذیرایی معمولاً بهترین جا برای شروع بوهو است، چون چند عنصر اصلی دارد: مبل، فرش، میز، دیوار و نور. برای شروع لازم نیست همه چیز را عوض کنید. اگر مبلتان ساده است، با چند کوسن طرح‌دار و یک پتوی بافت‌دار می‌توانید حال‌وهوای فضا را تغییر دهید. بهتر است کوسن‌ها همگی یک اندازه و یک طرح نباشند. یکی ساده، یکی راه‌راه، یکی با طرح هندسی یا سنتی. اما رنگ‌هایشان باید با هم حرف بزنند.
پاف هم در پذیرایی بوهو خیلی به درد می‌خورد. هم صندلی اضافه است، هم فضا را نرم‌تر و صمیمی‌تر می‌کند. پاف‌های پارچه‌ای، حصیری یا چرمی با رنگ‌های گرم برای این سبک مناسب‌اند. اگر به فکر اضافه کردن یک نشیمن کوچک و راحت هستید، موقع خرید پاف سراغ مدل‌هایی بروید که بافت یا رنگشان با فرش و کوسن‌ها هماهنگ باشد.
فرش در سبک بوهو فقط پوشاننده کف نیست؛ شخصیت اصلی فضا است. فرش‌های طرح‌دار، گلیم، جاجیم یا فرش‌هایی با نقش‌های هندسی و رنگ‌های گرم انتخاب‌های خوبی هستند. اگر پذیرایی‌تان کوچک است، این مدل چیدمان گرم و جمع‌وجور کمک می‌کند تا بدون پر کردن بی‌دلیل فضا، حس صمیمی و بوهو بسازید.
گیاه را هم دست‌کم نگیرید. یک گیاه بزرگ کنار مبل، چند گلدان کوچک روی قفسه و یک سبد حصیری برای گلدان، خیلی سریع خانه را از حالت خشک بیرون می‌آورد. فقط حواستان باشد پذیرایی بوهو نباید شبیه گلخانه شلوغ شود. بهتر است چند گیاه سالم و خوش‌فرم داشته باشید تا تعداد زیادی گلدان ریز و پراکنده.
اتاق خواب بوهو باید آرام‌تر از پذیرایی باشد. اینجا قرار است استراحت کنید، پس رنگ‌ها بهتر است نرم‌تر و خواب‌آورتر باشند. کرم، شیری، بژ، قهوه‌ای روشن، آجری ملایم و سبز زیتونی برای اتاق خواب عالی‌اند. اگر تخت چوبی دارید، نصف راه را رفته‌اید. چوب در اتاق خواب بوهو مثل ستون فضا عمل می‌کند و حس طبیعی و امن می‌دهد.
برای تخت، روتختی ساده با جنس پنبه‌ای یا کتانی انتخاب کنید و روی آن چند کوسن و یک شال تخت بافت‌دار بیندازید. لازم نیست تخت را مثل عکس‌های مجله‌ای پر از بالش کنید. دو بالش اصلی، دو کوسن طرح‌دار و یک پتوی بافت‌دار کافی است. اگر تختتان خیلی ساده است، می‌توانید با یک تابلو پارچه‌ای، مکرومه یا دیوارکوب حصیری بالای تخت، نقطه کانونی بسازید.
اگر در مرحله انتخاب تخت و سرویس اتاق هستید، بهتر است اول جنس و رنگ چوب را با پالت بوهو هماهنگ کنید و بعد سراغ جزئیات بروید. برای مقایسه مدل‌ها و دیدن حدود هزینه، صفحه قیمت سرویس خواب چوبی می‌تواند دید خوبی به شما بدهد. در سبک بوهو معمولاً چوب‌های خیلی براق و خیلی تیره کمی رسمی‌تر دیده می‌شوند، مگر اینکه با پارچه‌های گرم و گیاه و نور نرم متعادلشان کنید.
یک نکته کوچک اما مهم: کنار تخت را خالی نگذارید. یک پاتختی چوبی ساده، چراغ خواب با نور زرد، کتاب، گلدان کوچک یا سینی حصیری می‌تواند اتاق را کامل کند. بوهو یعنی همین جزئیات کوچک که زندگی در اتاق را نشان می‌دهند.
اگر خانه‌تان نشیمن جداگانه دارد، می‌توانید آن را راحت‌تر و خودمانی‌تر از پذیرایی بچینید. یک مبل راحتی، یک فرش کوچک طرح‌دار، چند کوسن، یک آباژور و یک کتابخانه چوبی، ترکیب بسیار خوبی برای فضای بوهو می‌سازد. نشیمن بوهو بهتر است کمی شخصی باشد. یعنی کتاب‌ها، قاب‌های خاطره، ظرف‌های سفالی و وسایل سفری‌تان در آن دیده شوند.
کتابخانه در این سبک فقط برای کتاب نیست. می‌توانید طبقه‌ها را با کتاب، گلدان، شمع، سبد کوچک و چند وسیله قدیمی بچینید. البته باید بینشان نفس بگذارید. اگر هر طبقه را کامل پر کنید، کتابخانه سنگین و نامرتب دیده می‌شود. برای کسانی که می‌خواهند یک نقطه گرم و کاربردی به نشیمن اضافه کنند، خرید کتابخانه چوبی انتخابی است که هم به نظم کمک می‌کند، هم با روح بوهو جور درمی‌آید.
در گوشه‌های دنج، نور خیلی مهم است. نور سفید و تند، حس بوهو را کم می‌کند. چراغ‌های رومیزی، آباژور با شید پارچه‌ای، ریسه نور گرم یا چراغ ایستاده کنار صندلی، فضا را آرام و دعوت‌کننده می‌کند. اگر یک صندلی حصیری یا چوبی هم اضافه کنید، همان گوشه معمولی تبدیل می‌شود به جای چای خوردن، کتاب خواندن و چند دقیقه آرام گرفتن.
خیلی‌ها بوهو را فقط با رنگ می‌شناسند، اما اصل ماجرا بافت است. بافت یعنی چیزی که چشم و دست هم‌زمان حسش می‌کنند؛ زبری حصیر، گرمی چوب، نرمی کتان، برجستگی فرش، بافت مکرومه و حتی سطح سفال. اگر خانه شما فقط وسایل صاف، براق و ساده داشته باشد، با چند کوسن رنگی به بوهو واقعی نمی‌رسد.
برای لایه‌چینی درست، از کف شروع کنید. یک فرش طرح‌دار یا گلیم، پایه خوبی است. بعد سراغ مبل و پارچه‌ها بروید؛ کوسن با پارچه‌های متفاوت، پتوی بافت‌دار، پرده کتانی یا نخی. سپس چوب و حصیر را اضافه کنید؛ میز جلو مبلی، سبد، قاب آینه، صندلی یا شلف. در آخر هم جزئیات کوچک مثل شمع، سفال، کتاب و گیاه را بچینید.
چوب در این میان نقش مهمی دارد، چون به فضا وزن و گرما می‌دهد. اگر یک میز یا صندلی چوبی قدیمی دارید که رنگش دیگر به خانه نمی‌آید، لازم نیست فوراً کنارش بگذارید. برای جان‌دادن به وسایل چوبی، این روش‌های تغییر رنگ خیلی به درد می‌خورند و کمک می‌کنند وسیله قدیمی با پالت جدید خانه هماهنگ شود.
از طرف دیگر، گاهی چوب فقط به کمی رسیدگی نیاز دارد. برای اینکه بافت چوب در دکور بیشتر خودش را نشان بدهد، این نکته‌های براق‌کننده چوب را ببینید. در بوهو، چوب قرار نیست همیشه نو و بی‌نقص باشد. اتفاقاً رد زمان، خط‌های ریز و رنگ طبیعی چوب می‌تواند فضا را واقعی‌تر کند؛ فقط باید تمیز، سالم و مراقبت‌شده باشد.
خانه‌های امروزی معمولاً متراژ محدودتر، آشپزخانه باز، دیوارهای ساده و کمدهای توکار دارند. برای همین اجرای بوهو کلاسیک و خیلی پرجزئیات ممکن است فضا را کوچک و نامرتب نشان بدهد. اینجاست که بوهو مدرن یا بوهو مینیمال به کار می‌آید.
در بوهو مدرن، پایه فضا ساده‌تر است. مثلاً مبل با فرم تمیز و رنگ خنثی، میز چوبی ساده، پرده روشن و دیوارهای خلوت. بعد با چند آیتم بوهو به فضا جان می‌دهید؛ فرش طرح‌دار، دو سه کوسن گرم، یک گیاه بزرگ، سبد حصیری و یک تابلو با رنگ‌های خاکی. این مدل برای آپارتمان‌های شهری خیلی جواب می‌دهد، چون هم روح بوهو را دارد، هم خانه را شلوغ نمی‌کند.
بوهو مینیمال یک قدم آرام‌تر است. در این مدل رنگ‌ها محدودترند و طرح‌ها کمتر استفاده می‌شوند. مثلاً همه چیز در طیف کرم، قهوه‌ای روشن، سفید گرم و چوب طبیعی می‌ماند. فقط یک یا دو الگو وارد فضا می‌شود؛ شاید فرش هندسی و یک کوسن طرح‌دار. اگر از شلوغی زود خسته می‌شوید، این مدل برای شما بهتر است.
یک ترفند ساده برای خانه‌های امروزی این است که سطح‌های خالی را حفظ کنید. روی میز جلو مبلی فقط یک سینی، شمع و گلدان کوچک بگذارید. روی دیوار به جای چندین قاب ریز، یک تابلو یا دیوارکوب بزرگ نصب کنید. روی کتابخانه هم بین وسایل فاصله بگذارید. بوهو مدرن یعنی خانه شخصیت داشته باشد، اما نفس هم بکشد.
بوهو و روستیک هر دو طبیعت را دوست دارند، اما یکسان نیستند. روستیک بیشتر روی حس روستایی، چوب خام، سنگ، فلز کهنه، رنگ‌های خنثی و سادگی طبیعی تکیه دارد. در روستیک، انگار خانه نزدیک کلبه، مزرعه یا فضای کوهستانی است. وسایل سنگین‌تر و خام‌تر دیده می‌شوند.
بوهو آزادتر و رنگی‌تر است. در آن پارچه‌های طرح‌دار، صنایع دستی، گیاه، رنگ‌های گرم و ترکیب فرهنگ‌ها بیشتر دیده می‌شود. اگر خانه شما کف چوبی، میز چوب خام، دیوار آجری یا مبلمان سنگین دارد و دوست دارید فضا آرام و طبیعی بماند، بهتر است حس روستیک را نگه دارید و فقط چند بافت نرم اضافه کنید. مثلاً فرش ساده، پرده کتانی و نور گرم.
اما اگر همان فضا زیادی خشک یا سرد شده، وقتش است کمی بوهو وارد کنید. یک فرش طرح‌دار، کوسن آجری و زیتونی، گلدان‌های سبز، مکرومه یا سبد حصیری می‌تواند چوب خام را از حالت سنگین بیرون بیاورد. خلاصه اگر می‌خواهید فضا آرام، ساده و زمینی بماند، روستیک بهتر است. اگر می‌خواهید خانه گرم‌تر، شخصی‌تر و هنری‌تر شود، بوهو انتخاب جذاب‌تری است.
بوهو به آدم اجازه می‌دهد آزادتر انتخاب کند، اما همین آزادی گاهی دردسرساز می‌شود. اگر می‌خواهید خانه‌تان شیک بماند، این اشتباه‌ها را جدی بگیرید:
یک راه ساده برای کنترل شلوغی این است که قبل از خرید هر وسیله از خودتان بپرسید: این وسیله قرار است چه کاری بکند؟ رنگش به کدام بخش خانه وصل می‌شود؟ بافتش چیزی به فضا اضافه می‌کند یا فقط یک آیتم اضافه است؟ اگر جواب روشنی ندارید، احتمالاً خریدش عجولانه است.
یکی از جذاب‌ترین راه‌های ساختن خانه بوهو، استفاده از وسایل قدیمی و دست‌دوم سالم است. بوهو عاشق وسایلی است که کمی رد زندگی دارند. اما هر وسیله قدیمی مناسب نیست. باید بین «قدیمیِ بااصالت» و «فرسوده و دردسرساز» فرق بگذارید.
برای خرید دست‌دوم، اول سراغ وسایل چوبی محکم بروید؛ میز کوچک، صندلی، آینه با قاب چوبی، صندوق، چهارپایه، کتابخانه یا پاتختی. اتصالات را چک کنید. لق نزند، بوی نم ندهد، ترک عمیق نداشته باشد و جای موریانه در آن دیده نشود. خط‌وخش سطحی معمولاً قابل ترمیم است، اما شکستگی سازه‌ای و نم‌زدگی جدی می‌تواند بعداً هزینه‌ساز شود.
در مورد پارچه‌های قدیمی مثل گلیم، رومیزی، کوسن یا پرده، تمیزی و سلامت مهم‌تر از طرح است. لکه‌های عمیق، بوی ماندگی و پوسیدگی را جدی بگیرید. اگر وسیله‌ای سالم است اما رنگش با خانه شما نمی‌خواند، شاید با تعویض پارچه، رنگ‌آمیزی چوب یا عوض کردن دستگیره‌ها دوباره جان بگیرد. همین ترکیب قدیم و جدید است که بوهو را واقعی می‌کند، نه خریدن یک‌باره همه وسایل از یک ست آماده.
برای داشتن خانه بوهو لازم نیست یک‌باره مبل، فرش و سرویس خواب را عوض کنید. اگر بودجه محدود است، از آیتم‌هایی شروع کنید که بیشترین اثر را با کمترین هزینه دارند. معمولاً کوسن، شال مبل، سبد حصیری، گیاه، چراغ با نور گرم و یک تابلو یا دیوارکوب، خیلی سریع فضا را تغییر می‌دهند.
مثلاً اگر پذیرایی ساده‌ای دارید، سه کوسن در طیف آجری، کرم و زیتونی بگیرید. یک سبد حصیری کنار مبل بگذارید و داخلش پتوی بافت‌دار قرار دهید. یک گیاه متوسط اضافه کنید و نور سفید را با لامپ گرم‌تر عوض کنید. همین چند حرکت کوچک، خانه را از حالت سرد و بی‌روح بیرون می‌آورد.
اگر فقط می‌توانید یک چیز بخرید، اولویت را به فرش یا نور بدهید. فرش طرح‌دار گرم، کل فضای نشیمن را تغییر می‌دهد. نور گرم هم کاری می‌کند همان وسایل قبلی دلنشین‌تر دیده شوند. بعد کم‌کم سراغ وسایل چوبی، پاف، کتابخانه یا اکسسوری‌های دست‌ساز بروید.
سبک بوهو برای کسانی خوب است که خانه گرم، راحت و شخصی می‌خواهند؛ خانه‌ای که فقط قشنگ نباشد، زندگی هم در آن جریان داشته باشد. برای رسیدن به این حس، از رنگ‌های خاکی و گرم شروع کنید، بافت‌های طبیعی مثل چوب، حصیر و پارچه‌های بافت‌دار را لایه‌لایه اضافه کنید و اجازه ندهید اکسسوری‌ها کنترل فضا را از دستتان بگیرند.
اگر خانه‌تان کوچک یا امروزی است، بوهو مدرن و مینیمال را انتخاب کنید. اگر بودجه‌تان محدود است، با چند آیتم اثرگذار شروع کنید. در نهایت، وسایل چوبی خوب، فرش مناسب، پاف کاربردی، گیاه سالم و نور گرم می‌توانند پایه یک دکور بوهو خوش‌سلیقه باشند. برای انتخاب وسایل چوبی و دکوراسیون هماهنگ با این فضا هم می‌توانید مدل‌های بلج را ببینید و آرام‌آرام خانه را به همان حال‌وهوایی نزدیک کنید که دوست دارید.
درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده، لطفا برای حمایت از ما آن را با
دوستان خود به اشتراک بگذارید
دیدگاه شما