دسته بندی مقالات
دسته بندی محصولات
اندازه استاندارد بالش برای بیشتر بزرگسال‌ها معمولاً ۵۰×۷۰ سانتی‌متر است؛ یعنی همان سایزی که با بیشتر روبالشی‌های معمول بازار جور درمی‌آید. اما نکته مهم این است که وقتی از اندازه استاندارد بالش حرف می‌زنیم، فقط طول و عرض بالش مهم نیست. ارتفاع بالش هم مستقیم روی راحتی گردن، شانه و حتی کیفیت خواب اثر می‌گذارد.
ممکن است دو بالش هر دو ۵۰×۷۰ باشند، اما یکی به خاطر ارتفاع ۸ سانتی‌متری برای شما کوتاه باشد و دیگری با ارتفاع ۱۵ سانتی‌متری گردنتان را بالا نگه دارد. پس انتخاب بالش خوب یعنی هم به ابعاد روی تخت نگاه کنیم، هم به فرم بدن، عادت خوابیدن و ارتفاع واقعی بالش زیر سر.
رایج‌ترین اندازه بالش یک‌نفره و بزرگسال در ایران ۵۰×۷۰ سانتی‌متر است. این سایز برای بیشتر تخت‌های یک‌نفره، دونفره و سرویس خواب‌های معمول مناسب است و به راحتی داخل روبالشی‌های استاندارد ۵۰×۷۰ قرار می‌گیرد. اگر روبالشی کمی آزادتر دوخته شده باشد، بالش بهتر فرم می‌گیرد و گوشه‌هایش جمع نمی‌شود.
سایز بعدی که زیاد می‌بینیم، ۵۰×۷۵ سانتی‌متر است. این بالش کمی کشیده‌تر است و برای کسانی خوب جواب می‌دهد که در خواب زیاد جابه‌جا می‌شوند یا دوست دارند سر و بخشی از شانه‌شان روی بالش قرار بگیرد. معمولاً روبالشی‌های ۵۰×۷۵ یا روبالشی‌های استاندارد کمی آزاد، برای این مدل مناسب هستند.
برای تخت‌های بزرگ‌تر، مخصوصاً تخت دونفره کینگ یا اتاق‌هایی که چیدمان لوکس‌تری دارند، بالش ۶۰×۸۰ سانتی‌متر هم استفاده می‌شود. این سایز ظاهر تخت را پرتر و شیک‌تر نشان می‌دهد، اما برای همه مناسب نیست. اگر شانه‌های باریکی دارید یا تختتان کوچک است، بالش بزرگ ممکن است هم از نظر راحتی و هم از نظر ظاهر، بیش از حد جاگیر شود.
یک نکته کوچک ولی مهم را هم فراموش نکنید. روبالشی نباید دقیقاً هم‌اندازه بالش و خیلی تنگ باشد. اگر کاور فشار بیاورد، بالش پف طبیعی خودش را از دست می‌دهد و ارتفاعش هم تغییر می‌کند. از آن طرف، روبالشی خیلی بزرگ باعث می‌شود بالش داخل کاور لق بزند و هر بار که روی آن می‌خوابید، پارچه جمع شود.
ارتفاع مناسب بالش به حالت خوابیدن شما بستگی دارد. کسی که به پشت می‌خوابد، معمولاً با بالش متوسط راحت‌تر است؛ چیزی حدود ۱۰ تا ۱۲ سانتی‌متر ارتفاع بعد از خوابیدن روی بالش. اگر بالش خیلی بلند باشد، چانه به سمت قفسه سینه خم می‌شود و صبح با گرفتگی گردن بیدار می‌شوید.
برای خوابیدن به پهلو، بالش باید کمی بلندتر باشد. چون فاصله بین گوش تا لبه شانه باید پر شود تا گردن در راستای ستون فقرات بماند. برای خیلی از افراد، ارتفاع ۱۲ تا ۱۵ سانتی‌متر مناسب است؛ البته نه ارتفاع ظاهری بالش روی ویترین، بلکه ارتفاعی که بعد از خوابیدن و فشرده شدن بالش باقی می‌ماند.
اگر روی شکم می‌خوابید، بالش بلند معمولاً انتخاب خوبی نیست. در این حالت گردن به یک سمت می‌چرخد و اگر بالش هم زیاد ارتفاع داشته باشد، فشار بیشتر می‌شود. بالش‌های کم‌ارتفاع، حدود ۶ تا ۸ سانتی‌متر، معمولاً برای این مدل خواب مناسب‌تر هستند. البته خوابیدن طولانی روی شکم برای گردن و کمر خیلی ایده‌آل نیست، اما اگر عادتتان همین است، حداقل بالش را کوتاه‌تر انتخاب کنید.
برای انتخاب بالش، قد به تنهایی کافی نیست، اما بی‌تأثیر هم نیست. معمولاً افراد بلندقد یا درشت‌هیکل، شانه‌های پهن‌تری دارند و در خواب پهلو به بالش بلندتر یا حجیم‌تر نیاز پیدا می‌کنند. در مقابل، کسی که جثه ریزتری دارد، ممکن است با همان بالش استاندارد ۵۰×۷۰ ولی ارتفاع متوسط کاملاً راحت باشد.
پهنای شانه یکی از بهترین معیارهاست. فرض کنید به پهلو خوابیده‌اید. اگر شانه شما پهن باشد، فاصله سر تا تشک بیشتر می‌شود. این فاصله را بالش باید پر کند. اگر پر نکند، گردن به سمت پایین می‌افتد. اگر بیش از حد پر کند، گردن به سمت بالا خم می‌شود. هر دو حالت بعد از چند شب خودش را با درد گردن، خشکی شانه یا سردرد صبحگاهی نشان می‌دهد.
تشک هم در این ماجرا نقش دارد. روی تشک نرم، شانه بیشتر فرو می‌رود و ممکن است بالش کمی کوتاه‌تر هم جواب بدهد. روی تشک سفت، بدن کمتر فرو می‌رود و برای خوابیدن به پهلو، بالش بلندتر لازم می‌شود. اگر در حال تغییر تخت یا تشک هستید، بد نیست هم‌زمان نگاهی هم به قیمت انواع تشک بیندازید تا بدانید قرار است بالش را با چه سطحی هماهنگ کنید.
یک راه خیلی عملی برای تشخیص اندازه مناسب بالش وجود دارد. بالش را روی تشک بگذارید، همان‌طور که هر شب می‌خوابید روی آن دراز بکشید و از یک نفر بخواهید از کنار به راستای سر، گردن و کمرتان نگاه کند. اگر تنها هستید، می‌توانید با دوربین گوشی از کنار خودتان فیلم کوتاه بگیرید.
وقتی به پشت خوابیده‌اید، گوش، شانه و لگن باید در یک خط طبیعی قرار بگیرند. اگر سرتان زیادی بالا آمده و چانه به سمت پایین جمع شده، بالش بلند است. اگر سرتان عقب افتاده و زیر گردن خالی مانده، بالش کوتاه یا بیش از حد نرم است.
در خواب پهلو، خط فرضی وسط صورت باید تقریباً موازی تشک باشد. یعنی بینی نه رو به بالا برود، نه رو به پایین. اگر سر به سمت تشک افتاده، بالش کوتاه است. اگر سر به سمت سقف کج شده، بالش زیاد بلند است. این تست ساده از هر جدول اندازه‌ای کاربردی‌تر است، چون بدن هر کسی با دیگری فرق دارد.
یک نکته ریز هم هست. بالش را فقط با دست فشار ندهید و درباره ارتفاعش قضاوت نکنید. وزن سر روی بالش با فشار دست فرق دارد. بعضی بالش‌ها اول پف‌دار به نظر می‌رسند، اما زیر سر سریع می‌خوابند. بعضی دیگر ظاهر ساده‌تری دارند، ولی ارتفاعشان را بهتر نگه می‌دارند.
بالش عروس بیشتر نقش دکوراتیو دارد، نه خواب شبانه. در خیلی از سرویس‌های خواب عروس، چند بالش کوچک‌تر یا فانتزی روی تخت چیده می‌شود تا روتختی پرتر و رسمی‌تر دیده شود. اندازه‌های رایج آن معمولاً ۴۰×۴۰، ۴۵×۴۵ یا گاهی ۳۵×۵۰ سانتی‌متر است. این بالش‌ها برای تکیه کوتاه، چیدمان جلوی بالش اصلی یا عکس و دکور تخت عالی هستند، اما اگر بخواهید هر شب رویشان بخوابید، احتمالاً بعد از مدتی گردنتان اعتراض می‌کند.
بالش نوجوان معمولاً از بالش بزرگسال کمی کوچک‌تر و کم‌ارتفاع‌تر است. سایزهای ۴۰×۶۰ یا ۴۵×۶۵ سانتی‌متر برای اتاق نوجوان زیاد استفاده می‌شود. بدن نوجوان هنوز در حال رشد است و شانه‌ها معمولاً به پهنی بزرگسال‌ها نیست. برای همین بالش خیلی بزرگ یا خیلی بلند، مخصوصاً روی تخت یک‌نفره کوچک، ممکن است هم ظاهر تخت را شلوغ کند و هم گردن را در زاویه بدی نگه دارد.
بالش پشتی داستان دیگری دارد. این مدل بیشتر برای تکیه دادن استفاده می‌شود؛ مثلاً وقتی روی تخت کتاب می‌خوانید، لپ‌تاپ می‌گذارید یا به دیوار تکیه می‌دهید. بالش پشتی می‌تواند ۵۰×۷۰، ۶۰×۸۰ یا حتی در مدل‌های سنتی و حجیم‌تر، بزرگ‌تر از این‌ها باشد. اگر پشتی را برای نشستن کنار دیوار یا روی تخت می‌خواهید، بهتر است ارتفاع و حجمش بیشتر از بالش خواب باشد تا کمر و شانه را نگه دارد.
اینجا یک اشتباه رایج پیش می‌آید. بعضی‌ها بالش پشتی را به جای بالش خواب استفاده می‌کنند، چون بزرگ و نرم است. اما پشتی معمولاً برای زاویه نشستن طراحی شده، نه برای هم‌راستا کردن گردن در خواب. اگر بعد از خوابیدن روی آن گردن‌درد می‌گیرید، مشکل از بدن شما نیست؛ کاربرد بالش را اشتباه انتخاب کرده‌اید.
بالش لوله‌ای یا رولی معمولاً به شکل استوانه‌ای است. قطر رایج آن حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر و طولش معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر است. این مدل را خیلی‌ها کنار تاج تخت، زیر زانو، پشت کمر یا حتی بغل دست مبل استفاده می‌کنند. برای خواب اصلی زیر سر، فقط وقتی مناسب است که دقیقاً بدانید به چه ارتفاعی نیاز دارید؛ چون فرم گرد آن ممکن است برای بعضی گردن‌ها زیادی برجسته باشد.
اگر روی تخت به پشت دراز می‌کشید و کمرتان گود می‌افتد، یک بالش لوله‌ای زیر زانو می‌تواند فشار کمر را کمتر کند. اگر هم عادت دارید روی پهلو بخوابید، مدل بلندتر آن بین زانوها کمک می‌کند لگن و ستون فقرات صاف‌تر بمانند. پس بالش لوله‌ای فقط وسیله تزئینی نیست؛ اگر اندازه‌اش درست باشد، واقعاً به راحتی بدن کمک می‌کند.
بالش‌های مخصوص تکیه دادن هم چند مدل دارند. کوسن‌های ۴۵×۴۵ و ۵۰×۵۰ برای تزیین و تکیه سبک خوب هستند. اما اگر می‌خواهید روی تخت بنشینید و فیلم ببینید، بالش‌های بزرگ‌تر مثل ۶۰×۶۰، ۶۰×۸۰ یا مدل‌های شیب‌دار پشتی‌دار بهتر جواب می‌دهند. این بالش‌ها باید آن‌قدر ارتفاع داشته باشند که پشت شما را از کمر تا نزدیک شانه حمایت کنند.
برای اینکه این مدل بالش‌ها دور و بر تخت پخش نشوند، جای نگهداری هم مهم است. یک پاتختی جادار یا کشودار کمک می‌کند روبالشی اضافه، کاور بالش و وسایل ریز کنار تخت مرتب بماند. اگر دارید اتاق خواب را کامل‌تر می‌چینید، دیدن مدل‌های خرید پاتختی می‌تواند ایده خوبی برای نظم کنار تخت بدهد.
اندازه بالش فقط به بدن شما مربوط نیست؛ به ظاهر تخت هم ربط دارد. روی یک تخت یک‌نفره باریک، دو بالش ۶۰×۸۰ ممکن است تخت را شلوغ و سنگین نشان بدهد. روی تخت دونفره بزرگ، دو بالش کوچک ۴۰×۶۰ هم ممکن است گم شوند و روتختی را خالی نشان بدهند.
بهتر است بالش اصلی خواب با روبالشی خودش هماهنگ باشد و بالش‌های دکوراتیو با روتختی. اگر روتختی طرح شلوغ دارد، بالش‌های ساده‌تر ظاهر تخت را آرام‌تر می‌کنند. اگر روتختی ساده است، بالش عروس یا کوسن‌های طرح‌دار می‌توانند تخت را جذاب‌تر کنند. موقع انتخاب کاور هم حواستان باشد بالش داخل روبالشی جمع نشود یا لق نزند؛ هر دو حالت هم ظاهر را خراب می‌کند و هم موقع خواب اذیت‌کننده است.
اگر می‌خواهید تخت، بالش، روبالشی و ملحفه از نظر رنگ و اندازه با هم هماهنگ باشند، بخش خرید روتختی و سرویس ملحفه می‌تواند کمک کند راحت‌تر ست مناسب اتاقتان را تصور کنید. برای اتاق‌های کوچک، معمولاً ترکیب بالش استاندارد ۵۰×۷۰ با روتختی ساده و رنگ روشن، فضا را مرتب‌تر نشان می‌دهد.
وقتی دارید ست خواب را کامل می‌کنید، ابعاد کفی تخت هم مهم است. چون اگر تخت، تشک و بالش از نظر اندازه با هم نخوانند، حتی زیباترین روتختی هم خوب روی تخت نمی‌نشیند. مثلاً روی تختی که تشک خیلی بلند دارد، بالش‌های خیلی کم‌حجم ممکن است در چیدمان دیده نشوند.
اگر سرویس خواب چوبی دارید، این راهنما برای هماهنگی ظاهر اتاق هم به دردتان می‌خورد. گاهی فقط با هماهنگ کردن رنگ چوب تخت، پاتختی، روتختی و کاور بالش، اتاق چند برابر مرتب‌تر و گرم‌تر دیده می‌شود؛ بدون اینکه لازم باشد کل وسایل را عوض کنید.
بالشی که روز اول اندازه و ارتفاع خوبی دارد، اگر درست نگهداری نشود، خیلی زود فرم خودش را از دست می‌دهد. بالش‌های الیافی را هر چند وقت یک بار بتکانید تا مواد داخلشان یک‌جا جمع نشود. بالش مموری فوم را هم معمولاً نباید مثل بالش معمولی تا کرد یا فشار داد، چون فرم اصلی‌اش دیرتر برمی‌گردد.
اگر چند بالش اضافه دارید، آن‌ها را در کاور پارچه‌ای یا کیسه تنفسی نگه دارید. کیسه پلاستیکی در طولانی‌مدت رطوبت را حبس می‌کند و ممکن است بوی ماندگی ایجاد کند. برای نگهداری بالش در کمد، حتماً حواستان به بیدزدگی هم باشد؛ مخصوصاً اگر کنار پتو، لباس پشمی یا منسوجات قدیمی نگهداری می‌شود.
بهتر است بالش خواب اصلی را با بالش تزیینی جدا کنید. بالش خواب هر شب با پوست و مو تماس دارد و زودتر نیاز به شست‌وشو یا تعویض کاور پیدا می‌کند. بالش دکوراتیو بیشتر روی تخت می‌ماند و اگر مدام برای خواب استفاده شود، هم زودتر می‌خوابد و هم ظاهر چیدمان تخت را از فرم می‌اندازد.
اگر بین بالش استاندارد و بالش بزرگ‌تر مانده‌اید، اول به تخت و بدن خودتان نگاه کنید، نه فقط به ظاهر بالش در عکس. بالش بزرگ‌تر همیشه راحت‌تر نیست. گاهی فقط تخت را شیک‌تر نشان می‌دهد، اما برای خواب شبانه زیادی حجیم است.
یک راه ساده این است که برای خواب روزمره، یک جفت بالش استاندارد و راحت داشته باشید و برای زیبایی تخت، چند بالش دکوراتیو یا پشتی اضافه کنید. این ترکیب هم به گردن شما رحم می‌کند، هم ظاهر تخت را کامل‌تر نشان می‌دهد.
اندازه استاندارد بالش برای بیشتر بزرگسال‌ها ۵۰×۷۰ سانتی‌متر است، اما انتخاب درست فقط با این عدد تمام نمی‌شود. ارتفاع بالش، پهنای شانه، عادت خوابیدن، نوع تشک، اندازه روبالشی و حتی سبک چیدمان تخت، همه روی نتیجه نهایی اثر دارند. اگر بالش زیر سر باعث شود گردن در راستای بدن بماند، احتمالاً انتخاب خوبی کرده‌اید؛ اگر سر بالا یا پایین می‌افتد، باید ارتفاع یا مدل را عوض کنید.
برای تخت‌های معمولی، بالش استاندارد بهترین نقطه شروع است. برای شانه‌های پهن، تخت بزرگ یا چیدمان پرتر، بالش‌های بزرگ‌تر بهتر جواب می‌دهند. بالش عروس، پشتی و لوله‌ای هم هر کدام جای خودشان را دارند و بهتر است به جای بالش خواب اصلی استفاده نشوند. اگر در حال تکمیل اتاق خواب هستید، می‌توانید در بلج کنار محصولات چوبی و دکوراسیون، راحت‌تر به هماهنگی تخت، پاتختی، روتختی و جزئیات نرم مثل بالش و کاور فکر کنید.
درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده، لطفا برای حمایت از ما آن را با
دوستان خود به اشتراک بگذارید
دیدگاه شما