برای دکوراسیون پذیرایی کوچک، اول از همه باید مسیر رفتوآمد را آزاد کنید، بعد مبلها را دور همین مسیر بچینید؛ نه برعکس. یعنی قبل از خرید مبل، فرش، میز جلو مبلی یا تیویوال، متر را بردارید و ببینید از ورودی خانه تا آشپزخانه، اتاقها، پنجره و تلویزیون چه راهی باید باز بماند. اگر این مسیر تنگ شود، حتی شیکترین پذیرایی هم شلوغ و خستهکننده دیده میشود.
در خانههای کوچک، هدف این نیست که همه چیز را حذف کنیم. هدف این است که هر وسیله جای درست خودش را داشته باشد. یک مبل پایهدار، یک فرش اندازه، یک میز سبک، یک آینه در نقطه مناسب و پردهای که پنجره را بلندتر نشان بدهد، میتواند پذیرایی کوچک را هم مرتب، هم دلباز و هم خوشچیدمان کند.
خیلی وقتها مشکل از کوچک بودن خانه نیست؛ از این است که وسایل بدون اندازهگیری وارد خانه شدهاند. مثلا خانوادهای را تصور کنید که یک مبل ال بزرگ خریدهاند، بعد تازه متوجه شدهاند درِ بالکن کامل باز نمیشود و برای رسیدن به آشپزخانه باید از کنار میز جلو مبلی رد شوند. این اتفاق ساده، هر روز اعصاب آدم را خرد میکند.
برای شروع، طول و عرض پذیرایی را دقیق اندازه بگیرید. جای در ورودی، پنجره، رادیاتور، پریز برق، خروجی آنتن و مسیر باز شدن درها را هم یادداشت کنید. بعد با چسب کاغذی، ابعاد تقریبی مبل و میز را روی زمین مشخص کنید. همین کار ساده قبل از خرید، جلوی خیلی از اشتباهها را میگیرد.
در دکوراسیون پذیرایی کوچک، بهتر است وسط فضا نفس بکشد. یعنی مبلها را طوری بچینید که یک راه رفتوآمد اصلی داشته باشید و مجبور نشوید برای عبور از بین میز و مبل، پاها را جمع کنید. فاصله بین مبل و میز جلو مبلی باید آنقدر باشد که دست به راحتی به میز برسد، ولی رفتوآمد هم سخت نشود. اگر پذیرایی خیلی باریک است، میز جلو مبلی گرد یا بیضی معمولا بهتر از مدلهای مستطیلی سنگین جواب میدهد.
اگر سالن شما خیلی بزرگ نیست، این مدل چیدمان برای فضاهای حدود ۴۰ متری هم جواب میدهد، فقط باید تعداد نشیمنها را با اندازه واقعی خانه هماهنگ کنید. گاهی یک کاناپه سهنفره، دو پاف سبک و یک میز عسلی، از یک ست کامل هفتنفره هم کاربردیتر است.
پذیرایی مستطیلی اگر درست چیده نشود، شبیه راهرو دیده میشود. اشتباه رایج این است که همه مبلها را به دیوارهای بلند میچسبانیم و یک فضای خالی باریک وسط خانه میماند. این مدل چیدمان، کشیدگی پذیرایی را بیشتر نشان میدهد و صمیمیت فضا را کم میکند.
در پذیرایی مستطیلی، بهتر است با مبل، فرش و میز جلو مبلی یک محدوده نشیمن مشخص بسازید. مثلا کاناپه را روی یکی از دیوارهای بلند بگذارید، اما صندلی یا مبل تک را کمی زاویهدار روبهروی آن قرار دهید. اگر همه چیز کاملا خطی باشد، چشم از یک سر سالن به سر دیگر میدود و فضا باریکتر دیده میشود.
فرش هم در اینجا نقش مهمی دارد. فرش خیلی کوچک باعث میشود مبلها از هم جدا و بیربط دیده شوند. فرش خیلی بزرگ هم ممکن است کل کف را بپوشاند و اتاق را گرفته کند. بهترین حالت این است که حداقل پایههای جلویی مبلها روی فرش قرار بگیرد. این کار، نشیمن را جمع میکند و به فضا نظم میدهد.

اگر میز جلو مبلی بزرگ دارید و هر بار موقع رد شدن به آن میخورید، یعنی اندازهاش برای پذیرایی شما مناسب نیست. در پذیرایی مستطیلی کوچک، میزهای باریک، مدلهای دو تکه یا میزهای عسلی تو در تو خیلی خوب جواب میدهند. وقتی مهمان دارید بازشان میکنید، وقتی تنها هستید جمع میشوند و فضا بازتر میماند.
در پذیرایی مربع، چالش اصلی این است که فضا زیادی بسته و جعبهای دیده نشود. خیلیها برای باز شدن وسط خانه، همه وسایل را دور دیوار میچینند. نتیجه این میشود که فاصله مبلها از هم زیاد است و گفتوگو سخت میشود. در یک پذیرایی کوچک، صمیمیت مهمتر از خالی بودن بیهدف وسط اتاق است.
برای پذیرایی مربع، یک نقطه کانونی انتخاب کنید. این نقطه میتواند تلویزیون، پنجره، شومینه یا حتی یک دیوار ساده با آینه و کنسول باریک باشد. بعد مبلها را دور همان نقطه بچینید. اگر فضا اجازه میدهد، کاناپه را کمی از دیوار فاصله بدهید. همین چند سانتیمتر فاصله باعث میشود چیدمان حرفهایتر و سبکتر دیده شود.
در چنین فضایی، فرش مربع یا فرش مستطیلی با ابعاد متعادل بهتر از فرش خیلی کشیده است. میز جلو مبلی گرد هم انتخاب خوبی است، چون گوشههای تیز ندارد و رفتوآمد را راحتتر میکند. اگر بچه کوچک دارید یا زیاد مهمان رفتوآمد میکند، این نکته بیشتر به چشم میآید.
رنگهای روشن و خنثی، دوست پذیرایی کوچک هستند. سفید گرم، شیری، کرم روشن، طوسی خیلی ملایم، بژ، استخوانی و سبز خیلی کمرنگ باعث میشوند نور بهتر پخش شود و دیوارها عقبتر دیده شوند. برای دیوار، پرده و مبلهای اصلی، این رنگها معمولا امنترین انتخاباند.
اما این به معنی حذف کامل رنگهای تیره نیست. رنگ تیره اگر محدود و حسابشده استفاده شود، اتفاقا فضا را شیکتر میکند. مثلا یک کوسن زرشکی، یک قاب مشکی ظریف، پایههای چوب گردویی، میز عسلی تیره یا یک دیوارکوب کوچک سرمهای میتواند به پذیرایی شخصیت بدهد. مشکل از جایی شروع میشود که مبل بزرگ، پرده ضخیم، فرش تیره و میز تلویزیون سنگین را همزمان انتخاب کنیم. این ترکیب در پذیرایی کوچک، فضا را گرفته و پرحجم نشان میدهد.
اگر نور طبیعی کمی دارید، سراغ رنگهای خیلی سرد و خاکستریهای تیره نروید، چون خانه را بیروح میکنند. در این شرایط، رنگهای گرم و روشن بهتر جواب میدهند. اگر نور طبیعی کم دارید، این ایدهها برای پذیراییهای کمنور خیلی به کار میآیند و کمک میکنند خانه بسته و تاریک دیده نشود.
آینه اگر جای درستی داشته باشد، یکی از کمهزینهترین راهها برای بزرگتر نشان دادن پذیرایی کوچک است. ولی اگر اشتباه نصب شود، فقط شلوغی را دو برابر میکند. مثلا اگر آینه روبهروی تلویزیون، میز شلوغ یا ورودی نامرتب قرار بگیرد، همان آشفتگی را بازتاب میدهد و فضا عصبیتر دیده میشود.
بهترین جا برای آینه، جایی است که نور را بگیرد و به داخل فضا برگرداند. دیوار کنار پنجره، روبهروی پنجره با زاویه مناسب، یا بالای یک کنسول باریک میتواند انتخاب خوبی باشد. اگر پذیرایی باریک است، آینه افقی روی دیوار بلند، کمی عرض بصری به فضا میدهد. اگر سقف کوتاه است، آینه عمودی بلند میتواند ارتفاع را بیشتر نشان بدهد.
برای اینکه پذیرایی کوچک دلبازتر دیده شود، جای درست آینه را هم از قبل مشخص کنید. حتی قبل از خرید، با یک مقوای بزرگ یا چسب روی دیوار، حدود ابعاد آینه را امتحان کنید. این کار کمک میکند بفهمید آینه قرار است نور را بیشتر کند یا فقط دیوار را شلوغتر نشان بدهد.

اگر قصد خرید دارید، قبل از تصمیم نهایی به ابعاد، قاب و وزن آینه دقت کنید. قابهای خیلی پهن و پرکار برای پذیرایی کوچک معمولا سنگیناند، مگر اینکه بقیه وسایل بسیار ساده باشند. دیدن مدلها و بررسی قیمت آینه دیواری هم کمک میکند بین مدلهای ساده، مدرن، چوبی یا دکوراتیو انتخاب دقیقتری داشته باشید.
پنجره کوچک اگر با پرده اشتباه پوشانده شود، کوچکتر هم دیده میشود. پرده کوتاه، والان سنگین، پارچه ضخیم تیره یا نصب چوبپرده دقیقا روی قاب پنجره، همه باعث میشوند پنجره فشرده و کمجان به نظر برسد. برای پذیرایی کوچک، باید کاری کنیم چشم تصور کند پنجره بزرگتر از اندازه واقعی است.
بهترین ترفند این است که چوبپرده را چند سانتیمتر بالاتر از قاب پنجره نصب کنید؛ حتی نزدیک سقف، اگر ارتفاع اجازه میدهد. از دو طرف هم پرده را کمی عریضتر بگیرید تا وقتی کنار میرود، جلوی نور را نگیرد. این کار پنجره باریک را پهنتر و پنجره کوتاه را بلندتر نشان میدهد.
برای جنس پرده، حریر، کتان نازک، لینن روشن و پارچههای نیمهشفاف انتخابهای خوبی هستند. اگر خانه شما مشرف است و حتما به پوشش نیاز دارید، ترکیب یک پرده حریر روشن با یک لایه ساده و سبک بهتر از پردههای چندلایه و سنگین است. رنگ پرده بهتر است نزدیک به رنگ دیوار باشد تا خط تیز و جداکننده ایجاد نکند.
طرح پرده هم مهم است. راهراه عمودی خیلی ظریف میتواند ارتفاع پنجره را بیشتر نشان بدهد. طرحهای شلوغ، گلهای درشت و رنگهای تند، برای پنجره کوچک معمولا زیادی پرحرفاند. اگر دوست دارید کمی طرح داشته باشید، آن را در کوسن یا یک تابلو کوچک بیاورید، نه در پرده اصلی پذیرایی.
تلویزیون معمولا مرکز توجه پذیرایی است. اگر جای آن اشتباه باشد، کل چیدمان به هم میریزد. مثلا وقتی تلویزیون روی دیواری نصب میشود که مسیر رفتوآمد جلوی آن است، هم تماشای تلویزیون سخت میشود، هم آدمها مدام از جلوی تصویر رد میشوند. یا اگر میز تلویزیون خیلی بزرگ و تیره باشد، دیوار اصلی پذیرایی سنگین و شلوغ دیده میشود.
قبل از بستن چیدمان نهایی، بهتر است جای مناسب تلویزیون را هم معلوم کنید. تلویزیون نباید روبهروی نور مستقیم پنجره باشد، چون انعکاس نور چشم را اذیت میکند. از طرفی بهتر است فاصله نشیمن تا تلویزیون با اندازه صفحه هماهنگ باشد؛ نه آنقدر نزدیک که خستهکننده شود، نه آنقدر دور که مجبور شوید چشمها را جمع کنید.
برای پذیرایی کوچک، تیویوالهای ساده، دیواری و کمعمق بهتر از مدلهای حجیماند. اگر نیاز به فضای نگهداری دارید، به جای کمدهای بزرگ دو طرف تلویزیون، از شلفهای محدود، کشوهای بسته و رنگهای روشن استفاده کنید. میز تلویزیون پایهدار یا دیواری، کف را بازتر نشان میدهد و تمیزکاری را هم راحتتر میکند.
اگر میخواهید دیوار تلویزیون مرتب و سبک بماند، مدلهای دیواری انتخاب خوبی هستند. هنگام بررسی مدلها، گزینههای خرید میز تلویزیون دیواری را ببینید و به عمق، رنگ، تعداد کشوها و هماهنگی با دیوار دقت کنید. در فضای کوچک، هر سانتیمتر عمق اضافه خودش را نشان میدهد.
در پذیرایی کوچک، هر وسیله باید دلیل حضور داشته باشد. اگر میزی فقط جا میگیرد و هیچ کاربردی ندارد، بهتر است حذف شود. وسایل چندکاره دقیقا برای همین موقعیت ساخته شدهاند. پافهایی که داخلشان جای نگهداری دارد، میز جلو مبلی کشودار، میز عسلی تو در تو، نیمکت صندوقدار کنار پنجره یا کنسول باریکی که هم دکوری است و هم جای وسایل ریز دارد، خانه را مرتبتر نگه میدارند.

مبلمان پایهدار هم انتخاب هوشمندانهای است. وقتی زیر مبل دیده میشود، چشم کف بیشتری میبیند و فضا سبکتر به نظر میرسد. مبلهایی که کاملا تا زمین بستهاند، مخصوصا اگر پارچه تیره داشته باشند، حجم بیشتری به فضا میدهند. در خانههای کوچک، همین تفاوتهای ظریف خیلی اثر دارند.
دکوریها را هم کم اما دقیق انتخاب کنید. یک گلدان خوشفرم، دو کتاب روی میز، یک سینی کوچک و یک تابلو کافی است. لازم نیست تمام یادگاریها، قابها، شمعها و مجسمهها همزمان در پذیرایی باشند. بهتر است هر چند وقت یک بار دکوریها را جابهجا کنید تا خانه تازه بماند، بدون اینکه شلوغ شود.
اگر پذیرایی و ورودی یا پذیرایی و ناهارخوری در یک فضای مشترک قرار دارند، پارتیشن سبک میتواند کمک کند مرزها مشخص شوند. فقط حواستان باشد مدلهای بسته و تیره، فضا را کوچکتر میکنند. پارتیشنهای چوبی باز، مشبک یا قفسهای هم جداکنندهاند، هم نور را عبور میدهند. برای چنین فضاهایی، بررسی مدلهای سفارش پارتیشن خانگی کمک میکند انتخابی داشته باشید که هم کاربردی باشد و هم خانه را خفه نکند.

قبل از خرید وسایل، بهتر است چند سوال ساده از خودتان بپرسید. این سوالها جلوی خرید احساسی را میگیرند؛ همان خریدهایی که در فروشگاه زیبا هستند، اما در خانه جا نمیشوند.
در دکوراسیون پذیرایی کوچک، خرید کمتر ولی دقیقتر همیشه نتیجه بهتری میدهد. لازم نیست همه وسایل را یکباره بخرید. گاهی بهتر است اول مبل و فرش را جا بیندازید، چند هفته با فضا زندگی کنید، بعد سراغ میز، آینه، پرده و دکوری بروید. خانه وقتی بهتر چیده میشود که رفتار واقعی شما در آن دیده شود.
پذیرایی کوچک زودتر از فضاهای بزرگ نامرتب دیده میشود. یک لکه روی مبل، گردوغبار روی میز تلویزیون یا تغییر رنگ یک بخش از چوب، سریع به چشم میآید. پس نگهداری درست، بخشی از دکوراسیون است؛ نه کاری جدا از آن.
برای وسایل چوبی، نور مستقیم آفتاب را جدی بگیرید. اگر میز تلویزیون، کنسول یا پارتیشن چوبی درست کنار پنجره است، پرده نیمهشفاف کمک میکند رنگ چوب دیرتر تغییر کند. گردگیری را با دستمال نرم و کمی نمدار انجام دهید و بعد سطح را خشک کنید. رطوبت ماندگار، دشمن چوب است. گلدان را مستقیم روی سطح چوبی نگذارید؛ زیرگلدانی مناسب استفاده کنید تا رد آب نماند.
موضوع بید هم برای وسایل چوبی و پارچهای مهم است، مخصوصا اگر خانه رطوبت دارد یا وسایل مدت زیادی جابهجا نمیشوند. پشت کمد، زیر پاف، داخل کشوها و گوشههای کمنور را هر چند وقت یک بار بررسی کنید. تهویه، تمیزکاری منظم و دور نگه داشتن وسایل از نم، احتمال آسیب را کمتر میکند.
برای مبل پارچهای، بهتر است لکه را همان لحظه پاک کنید. اگر چای یا قهوه ریخت، با دستمال تمیز روی لکه ضربه بزنید و آن را پخش نکنید. قبل از استفاده از هر شویندهای، آن را روی بخش پنهان پارچه امتحان کنید. جاروبرقی منظم روی درزها و گوشههای مبل هم کمک میکند گردوغبار جمع نشود و رنگ پارچه دیرتر کدر شود.
در فضای کوچک، نظم روزانه خیلی اثر دارد. کنترلها، شارژرها، مجلهها و وسایل ریز اگر جای مشخص نداشته باشند، کل پذیرایی را شلوغ میکنند. یک کشوی بسته در میز تلویزیون، یک سبد کوچک کنار مبل یا یک پاف صندوقدار میتواند همین خردهریزها را جمع کند و ظاهر خانه را همیشه مرتب نگه دارد.
دکوراسیون پذیرایی کوچک از اندازهگیری درست شروع میشود و با انتخابهای سبک، روشن و کاربردی ادامه پیدا میکند. مسیر رفتوآمد را باز بگذارید، چیدمان مبل را با فرم مستطیلی یا مربع سالن هماهنگ کنید، پرده را طوری نصب کنید که پنجره بزرگتر دیده شود، آینه را جایی بگذارید که نور و عمق بدهد و برای تلویزیون دیواری خلوت و درست انتخاب کنید.
اگر قرار است وسیله تازهای بخرید، عجله نکنید. ابعاد، رنگ، کاربرد و نگهداری آن را کنار هم ببینید. محصولات چوبی و دکوراسیون بلج هم میتوانند برای همین انتخابهای دقیق و جمعوجور به شما ایده بدهند؛ از میز تلویزیون و آینه گرفته تا پارتیشن و وسایل کاربردی برای خانههای کوچک.
درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده، لطفا برای حمایت از ما آن را با
دوستان خود به اشتراک بگذارید
دیدگاه شما