دسته بندی مقالات
دسته بندی محصولات
طرح ورودی خانه یعنی همان چند متر اولی که مهمان قبل از دیدن نشیمن، آشپزخانه یا اتاقها با آن روبهرو میشود. اگر این فضا مرتب، روشن و حسابشده چیده شود، کل خانه از بیرون شیکتر و از داخل منظمتر دیده میشود؛ حتی اگر ورودی شما فقط یک دیوار باریک کنار در باشد و راهروی جداگانهای نداشته باشید.
برای داشتن ورودی خوب، لازم نیست حتماً بازسازی کنید یا فضای زیادی داشته باشید. کافی است جای کفش، کلید، کیف، لباس بیرون و یک نقطه دیدنی مثل آینه، گلدان یا تابلو را درست مشخص کنید. وقتی هر وسیله جای خودش را داشته باشد، اولین تصویر خانه بهجای شلوغی و بینظمی، حس آرامش و سلیقه میدهد.
خیلیها وقتی درباره ورودی فکر میکنند، فقط داخل خانه را میبینند. در حالی که ورودی از همان جایی شروع میشود که شما به در نزدیک میشوید؛ یعنی جلوی در آپارتمان، پاگرد، حیاط کوچک، راهروی مشترک یا حتی فضای جلوی واحد. اگر همان قسمت بیرونی تمیز، خلوت و هماهنگ باشد، خانه قبل از باز شدن در هم مرتبتر دیده میشود.
مثلاً یک پادری ساده و تمیز، پلاک خوانا، چراغ سالم کنار در و یک گلدان مقاوم میتواند نمای ورودی را چند برابر بهتر کند. لازم نیست جلوی در را با چندین گلدان، جا کفشی بزرگ یا وسایل اضافه پر کنید. اتفاقاً در ورودیهای کوچک، هرچه انتخابها کمتر و دقیقتر باشند، نتیجه شیکتر میشود.
اگر در خانه شما چوبی، قهوهای یا طرح چوب است، بهتر است وسایل بیرونی هم با همین حس گرم هماهنگ باشند. پادری کرم، خاکی، طوسی گرم یا سبز زیتونی کنار درهای چوبی خیلی خوب مینشیند. اگر درب سفید یا طوسی دارید، یک گلدان مشکی، چراغ دیواری ساده یا پادری با بافت طبیعی میتواند فضا را از بیروحی دربیاورد.
در خیلی از آپارتمانهای امروزی، در که باز میشود مستقیم وارد نشیمن میشوید. این مدل خانهها اگر درست چیده نشوند، خیلی زود شلوغ به نظر میرسند. کفشها کنار در میمانند، کیف روی مبل میافتد، کلیدها روی میز تلویزیون گم میشوند و مهمان از همان لحظه ورود وارد فضای خصوصی خانه میشود.
راهحل این نیست که حتماً دیوار بسازید. یک نیمکت باریک، یک جاکفشی کمعمق یا یک پارتیشن سبک میتواند مرز ورودی را مشخص کند. نیمکت باریک کنار در هم برای نشستن و پوشیدن کفش کاربرد دارد، هم زیر آن میشود سبد یا جاکفشی کوچک گذاشت. اگر عرض دیوار کم است، سراغ مدلهایی بروید که عمق زیادی ندارند و در باز و بسته شدن در مزاحمت ایجاد نمیکنند.
برای خانههایی که در ورودی مستقیم به پذیرایی باز میشود، یک پارتیشن چوبی سبک یا قفسه باز هم انتخاب خوبی است. این مدلها جلوی دید را کامل نمیبندند، اما به چشم میگویند اینجا ورودی است و از اینجا به بعد نشیمن شروع میشود. برای خانههای کوچک، ایدههای چیدمان پذیرایی جمعوجور به هماهنگ شدن ورودی با بقیه فضا کمک میکند.
اگر کفشها همیشه مشکل اصلی ورودی شما هستند، قبل از خرید هر وسیله تزیینی، تکلیف جاکفشی را روشن کنید. جاکفشی دردار، مخصوصاً در ورودی کوچک، ظاهر فضا را مرتبتر نگه میدارد. مدلهای نشیمندار برای خانوادههایی که کودک یا سالمند دارند بهتر است. وقتی به مرحله انتخاب رسیدید، دیدن مدلهای مختلف خرید جاکفشی کمک میکند بفهمید برای دیوار و سبک خانهتان چه فرمی مناسبتر است.
رنگ ورودی بیشتر از چیزی که فکر میکنید روی حس خانه اثر میگذارد. چون ورودی معمولاً کوچکتر و کمنورتر از بقیه فضاها است، رنگهای تیره اگر بیحساب استفاده شوند، آن را گرفته و فشرده نشان میدهند. اما این به معنی حذف کامل رنگهای تیره نیست. مهم این است که دیوار، درب، کفپوش و وسایل چوبی با هم حرف بزنند.
اگر کفپوش شما سرامیک روشن یا پارکت کرم و بلوطی است، دیوار ورودی میتواند سفید گرم، کرم روشن، بژ ملایم یا طوسی خیلی روشن باشد. این ترکیب نور را بهتر پخش میکند و باعث میشود فضا تمیزتر دیده شود. اگر درب ورودی قهوهای تیره است، بهتر است دیوار کنارش خیلی تیره نباشد؛ چون درب در دیوار گم میشود و ورودی سنگین به نظر میرسد.
در خانههایی با دکوراسیون مدرن، ترکیب طوسی روشن، سفید و چوب روشن خیلی جواب میدهد. برای خانههای گرمتر و ایرانیتر، کرم، نسکافهای ملایم، چوب گردویی و سبز زیتونی ترکیب صمیمیتری میسازد. اگر میخواهید ورودی خانهتان حس بهتری بدهد، چند اصل ساده چیدمان هم خیلی کمک میکند؛ مخصوصاً در مورد خلوت نگه داشتن مسیر ورود و نماندن وسایل اضافی پشت در.
یک نکته مهم دیگر کفپوش است. اگر کف ورودی با بقیه خانه یکی است، میتوانید با یک فرش کوچک یا پادری داخلی مرز ورودی را بسازید. اما اگر امکان تغییر کفپوش دارید، بهتر است متریالی انتخاب کنید که هم تمیز کردنش راحت باشد، هم با کفپوش نشیمن تضاد شدید نداشته باشد. ورودی جایی است که گرد و خاک، رطوبت کفش و رفتوآمد زیاد دارد، پس زیبایی تنها معیار انتخاب نیست.
آینه یکی از بهترین ابزارها برای ورودی کوچک است، اما فقط وقتی درست نصب شود. اگر آینه را جایی بگذارید که دیوار خالی، نور یا بخش مرتب خانه را بازتاب بدهد، ورودی روشنتر و بزرگتر دیده میشود. اما اگر روبهروی جاکفشی شلوغ، درِ سرویس یا انبوه لباسها نصب شود، فقط بینظمی را دو برابر نشان میدهد.
در ورودیهای باریک، آینه قدی روی دیوار کناری انتخاب خوبی است؛ مخصوصاً اگر قبل از بیرون رفتن میخواهید لباس و کفش را یکجا ببینید. در ورودیهای خیلی کوچک، آینه گرد یا مستطیل بالای کنسول باریک، هم سبکتر است، هم فضا را سنگین نمیکند. برای اینکه ورودی کوچکتر از چیزی که هست دیده نشود، جای درست آینه را هم در نظر بگیرید.
اگر نور طبیعی از پنجره نشیمن یا آشپزخانه به نزدیکی ورودی میرسد، آینه را طوری نصب کنید که بخشی از آن نور را برگرداند. این کار در آپارتمانهای کمنور خیلی اثر دارد. فقط حواستان باشد آینه درست روبهروی در اصلی نباشد، مگر اینکه بازتاب آن منظرهای مرتب و دلنشین باشد.
برای کسانی که میخواهند هم ظاهر ورودی بهتر شود و هم قبل از خروج از خانه یک نگاه کامل به استایلشان بیندازند، بررسی مدلها و حدود قیمت آینه قدی میتواند کمک کند انتخاب واقعبینانهتری داشته باشند. مدلهای قاب چوبی معمولاً با جاکفشی و رختآویز چوبی هماهنگی بیشتری میسازند.
نور ورودی نباید مثل نور انباری تند و بیروح باشد. از آن طرف، نباید آنقدر کم باشد که آدم موقع پوشیدن کفش یا پیدا کردن کلید اذیت شود. بهترین حالت این است که نور ورودی گرم، ملایم و کافی باشد. نور سفید خیلی سرد، مخصوصاً کنار چوب و رنگهای کرم، حس خانه را خشک میکند. نور زرد خیلی تند هم ممکن است فضا را کهنه و کمجان نشان بدهد. نور گرم ملایم معمولاً انتخاب امنتری است.
اگر سقف ورودی کوتاه است، چراغ سقفی ساده یا پنل کوچک بهتر از لوستر آویز است. آویز کوتاه در فضای کوچک هم مزاحم دید میشود، هم ممکن است موقع رفتوآمد حس شلوغی بدهد. اما اگر سقف بلندتر است و در باز شدن در مشکلی ایجاد نمیکند، یک آویز کوچک با شیشه مات یا بدنه فلزی ساده میتواند ورودی را خاصتر کند.
چراغ دیواری کنار آینه یا بالای کنسول هم انتخاب جذابی است. نور دیواری سایههای تند نمیسازد و صورت را طبیعیتر نشان میدهد. اگر راهرو باریک دارید، بهتر است چراغها خیلی بیرونزده نباشند. مدلهای ظریف و چسبیده به دیوار هم زیباترند، هم رفتوآمد را راحتتر میکنند.
ورودی خوب باید هر روز به کارتان بیاید. اگر فقط یک آینه زیبا و گلدان شیک داشته باشد، اما جایی برای کلید، کیف، کفش و لباس بیرون نداشته باشد، بعد از چند روز دوباره به هم میریزد. برای همین قبل از خرید دکوری، به عادتهای خانواده نگاه کنید. چه کسی کیفش را کجا میگذارد؟ بچهها کفش مدرسه را کجا رها میکنند؟ کلیدها معمولاً کجا گم میشوند؟
یک طبقه کوچک، کنسول باریک، شلف دیواری یا حتی یک سینی چوبی روی جاکفشی میتواند جای وسایل دمدستی باشد. برای کلیدها، قلاب دیواری نزدیک در خیلی بهتر از کشوهای عمیق است. چون کلید باید جلوی چشم باشد، اما شلوغی نسازد. اگر اهل عطر زدن قبل از خروج هستید، یک سطح کوچک برای عطر، عینک آفتابی یا کارت تردد هم حساب کنید.
برای لباسهای بیرون، کیف مهمان یا شال و کلاه، رختآویز دیواری یا ایستاده لازم میشود. در ورودیهای کوچک، مدل دیواری جای کمتری میگیرد. در ورودیهای بزرگتر، یک جالباسی ایستاده یا رختکن چوبی میتواند هم کاربردی باشد، هم حال و هوای ورودی را کامل کند. اگر دنبال گزینهای هستید که لباس، کیف و گاهی کفش را یکجا جمع کند، مدلهای خرید جالباسی و رختکن انتخابهای خوبی برای مقایسه به شما میدهند.
برای خانواده پررفتوآمد، جاکفشی دردار و رختآویز محکم از دکوریهای زیاد مهمتر است.
برای خانه کمنور، آینه و چراغ دیواری اثر بیشتری از رنگهای تیره و وسایل حجیم دارد.
برای ورودی بدون راهرو، نیمکت باریک یا پارتیشن سبک مرز فضا را تمیزتر مشخص میکند.
برای خانه کوچک، هر وسیله باید حداقل دو کاربرد داشته باشد؛ مثلاً نیمکت با فضای نگهداری زیر نشیمن.
گاهی بهترین جای ورودی همان قسمتی است که تا امروز به چشم شما نیامده است. یک تورفتگی کنار در، دیوار باریک بین در و آشپزخانه، یا فضای پشت در اگر درست اندازهگیری شود، میتواند به یک نقطه کاربردی تبدیل شود. لازم نیست این فضاها را با کمدهای بزرگ پر کنید. گاهی یک شلف کمعمق، چند قلاب مرتب و یک آینه باریک کافی است.
اگر در ورودیتان فرورفتگی یا دیوار بلااستفاده دارید، میتوانید از همان فضا هم استفاده مفید بکنید. مثلاً داخل فرورفتگی را با رنگی کمی متفاوت از دیوار اصلی رنگ کنید، پایین آن یک نیمکت کوچک بگذارید و بالای آن قلاب لباس نصب کنید. این کار بدون ساختوساز سنگین، حس یک ورودی طراحیشده میسازد.
در خانههایی که دیوار ورودی خیلی باریک است، بهتر است وسایل عمق کمی داشته باشند. به جای کنسولهای پهن، سراغ شلف دیواری بروید. به جای جالباسی حجیم، قلابهای جداگانه نصب کنید. به جای آینه بسیار بزرگ، آینه قدی باریک یا آینه گرد متوسط انتخاب کنید. هدف این است که مسیر ورود خلوت بماند و کسی برای عبور کردن مجبور نشود خودش را جمع کند.
ورودی آپارتمان ایرانی معمولاً فضای زیادی ندارد، اما ظرفیت صمیمی شدنش زیاد است. یک فرش کوچک با نقش ایرانی، حتی اگر خیلی گرانقیمت نباشد، میتواند حس خانه را گرم کند. بهتر است ابعاد فرش طوری باشد که زیر در گیر نکند و لبههایش در مسیر رفتوآمد جمع نشود. فرشهای قابل شستوشو برای ورودی انتخاب منطقیتری هستند.
گلدان هم اگر درست انتخاب شود، ورودی را زنده میکند. برای فضای کمنور، گیاهان مقاومتر را انتخاب کنید و از گلدانهای خیلی بزرگ که مسیر را میبندند دوری کنید. یک گلدان ایستاده باریک کنار جاکفشی، یا دو گلدان کوچک روی شلف، بیشتر از چند گلدان نامرتب اثر دارد.
تابلو هم میتواند امضای ورودی شما باشد. برای خانههای مدرن، تابلوهای خطی ساده یا عکسهای مینیمال خوب جواب میدهند. برای خانههای گرمتر، قاب چوبی، طرحهای سنتی ملایم یا یک تابلوی خوشنویسی کوچک میتواند فضا را خودمانیتر کند. فقط تابلو را خیلی بالا نصب نکنید. مرکز تابلو بهتر است تقریبا همسطح نگاه باشد تا دیده شود، نه اینکه بالای در گم شود.
اگر ورودی شما به نشیمن باز میشود، رنگ فرش، قاب تابلو و چوب جاکفشی را با وسایل اصلی نشیمن هماهنگ کنید. لازم نیست همه چیز یکرنگ باشد. همین که تهرنگها با هم دعوا نکنند، کافی است. مثلاً اگر مبلها طوسی و میزها چوب روشن هستند، ورودی با جاکفشی چوب روشن، فرش کرم و تابلو با قاب مشکی یا چوبی خیلی مرتب دیده میشود.
اگر فعلاً قصد خرید وسیله بزرگ یا بازسازی ندارید، باز هم میتوانید ورودی را بهتر کنید. اول از حذف شروع کنید. کفشهایی که هر روز استفاده نمیشوند، نباید دم در بمانند. کارتنها، کیسههای خرید، چتر خراب، قبضها و وسایل بیجا معمولاً همان چیزهایی هستند که ورودی را کوچک و شلوغ نشان میدهند.
بعد سراغ نور بروید. گاهی عوض کردن یک لامپ سرد با نور گرمتر، کل حال و هوای ورودی را عوض میکند. اگر چراغ سقفی قدیمی دارید، یک حباب سادهتر یا چراغ دیواری کوچک میتواند بدون هزینه سنگین ظاهر فضا را تازه کند. تمیز کردن قاب در، دستگیره، کلید و پریز هم عجیب اثر دارد؛ چون ورودی از نزدیک دیده میشود و جزئیات کثیف سریع به چشم میآید.
رنگ کردن فقط یک دیوار هم راه خوبی است. لازم نیست همه خانه نقاشی شود. دیوار پشت آینه یا دیوار کنار جاکفشی را با رنگی ملایم و هماهنگ رنگ کنید. اگر مستاجر هستید و امکان رنگ ندارید، از تابلو، آینه، پادری نو یا قلابهای دیواری زیبا کمک بگیرید. حتی عوض کردن دستگیره جاکفشی یا اضافه کردن یک سینی کوچک برای کلیدها میتواند فضا را مرتبتر نشان بدهد.
1) پادری کهنه را با یک مدل ساده و خوشرنگ عوض کنید.
2) یک جای ثابت برای کلیدها بسازید تا روی میز و مبل پخش نشوند.
3) کفشهای فصلی را از ورودی جمع کنید و فقط کفشهای روزمره را نگه دارید.
4) یک آینه تمیز و درستجا نصب کنید تا نور و عمق بیشتری به فضا بدهد.
5) با یک گلدان مقاوم یا تابلوی کوچک، ورودی را شخصیتر و گرمتر کنید.
طرح ورودی خانه قرار نیست پیچیده یا پرهزینه باشد. کافی است مسیر ورود خلوت بماند، رنگها با هم هماهنگ باشند، نور حال خوبی بسازد و برای وسایل روزمره جای مشخصی وجود داشته باشد. در ورودیهای بدون راهرو، یک نیمکت باریک، جاکفشی جمعوجور یا پارتیشن سبک میتواند همان مرزی را بسازد که خانه لازم دارد.
اگر میخواهید ورودی خانهتان را آرامآرام کامل کنید، از کاربردیترین وسیله شروع کنید؛ معمولاً جاکفشی، رختآویز یا آینه. بعد با فرش کوچک، گلدان، تابلو و نور مناسب فضا را گرمتر کنید. در بلج هم میتوانید بین محصولات چوبی و دکوراسیون، گزینههایی پیدا کنید که هم به نظم ورودی کمک کنند، هم با سبک خانهتان هماهنگ شوند.
درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده، لطفا برای حمایت از ما آن را با
دوستان خود به اشتراک بگذارید
دیدگاه شما