دسته بندی مقالات
دسته بندی محصولات
سایز تشک فقط یعنی عرض تشک نیست. برای انتخاب درست، باید عرض، طول و ارتفاع را کنار هم ببینید. خیلی از اشتباههای خرید از همین جا شروع میشود؛ کسی فقط میپرسد تشک ۹۰ میخواهم یا ۱۶۰، اما بعد میبیند طولش با تخت نمیخواند، یا ارتفاعش آنقدر زیاد است که لبه تخت کوتاه میشود و خوابیدن روی آن راحت نیست.
اگر بخواهم خیلی سریع جواب بدهم، تشک یکنفره معمولی اغلب ۹۰ در ۲۰۰ سانتیمتر است، یکنفره بزرگ ۱۲۰ در ۲۰۰، دونفره جمعوجور ۱۴۰ در ۲۰۰، کویین ۱۶۰ در ۲۰۰ و کینگ ۱۸۰ در ۲۰۰ سانتیمتر. اما انتخاب نهایی فقط با این عددها تمام نمیشود. باید ببینید تخت فعلیتان چه ابعادی دارد، قد شما چقدر است، چطور میخوابید، اتاق چقدر جا دارد و تشک با ارتفاع تخت و تاج آن هماهنگ میشود یا نه.
وقتی در فروشگاه یا سایتها دنبال تشک میگردید، معمولاً چند اندازه بیشتر از بقیه به چشم میآید. همین اندازهها هم اگر درست شناخته شوند، انتخاب را خیلی ساده میکنند. برای اینکه عددهای دقیقتر را ببینی، این راهنمای اندازه تشک تخت به کارت میآید.
در بازار گاهی به تشک ۲۰۰ در ۲۰۰ هم برمیخورید که بیشتر با نام سوپر کینگ شناخته میشود. این سایز لوکس و راحت است، اما فقط وقتی معنا دارد که اتاق واقعاً جا داشته باشد. اگر تخت ۲۰۰ در ۲۰۰ بگذارید و بعد برای باز کردن در کمد یا راه رفتن دور تخت اذیت شوید، راحتی تشک به چشم نمیآید.
برای خرید، بهتر است اول سبک خواب و فضای اتاق را مشخص کنید و بعد سراغ مدل بروید. اگر هنوز در مرحله مقایسه هستید، دیدن دسته خرید انواع تشک کمک میکند اندازهها و مدلها را کنار هم ببینید و انتخابتان واقعیتر شود.
خیلیها فکر میکنند اگر تختشان یکنفره است، هر تشک یکنفرهای روی آن مینشیند. اما تختها همیشه دقیقاً یک اندازه نیستند. بعضی تختها لبهدار هستند، بعضی کفی ساده دارند، بعضی هم چند میلیمتر یا حتی یکی دو سانتیمتر اختلاف ساخت دارند. این اختلاف کوچک روی کاغذ چیزی نیست، ولی وقتی تشک داخل قاب تخت گیر میکند یا بین تشک و تاج فاصله میافتد، خودش را نشان میدهد.
برای اندازهگیری، متر را روی بیرون تخت نگذارید. باید داخل فضایی را اندازه بگیرید که تشک واقعاً قرار است روی آن بنشیند. یعنی از داخل لبه سمت راست تا داخل لبه سمت چپ را برای عرض بگیرید. برای طول هم از داخل تاج تا داخل پایین تخت را اندازه بزنید. اگر تختتان لبهدار است، معمولاً تشک باید حدود نیم تا یک و نیم سانتیمتر از فضای داخلی کوتاهتر باشد تا راحت جا بیفتد و هنگام انداختن ملحفه اذیت نشوید. اما اگر اختلاف بیشتر از دو یا سه سانتیمتر شود، کنار تشک فاصله میافتد و هم ظاهر بدی پیدا میکند، هم ممکن است دست یا پای کودک بین آن گیر کند.
فرض کنید داخل کفی تخت شما ۹۱ در ۲۰۱ سانتیمتر است. در این حالت یک تشک ۹۰ در ۲۰۰ معمولاً خوب مینشیند. اما اگر اندازه داخلی تخت ۸۸ در ۱۹۸ باشد، تشک استاندارد ۹۰ در ۲۰۰ به احتمال زیاد تحت فشار قرار میگیرد و لبههایش بالا میزند. اینجاست که قبل از خرید باید با فروشنده یا تولیدکننده هماهنگ کنید، نه بعد از اینکه تشک را تا خانه آوردهاید.
یک نکته کوچک ولی مهم هم درباره تختهای چوبی وجود دارد. چوب با رطوبت و دما کمی واکنش نشان میدهد و در بعضی مدلها، بهخصوص تختهای قدیمیتر، چهارچوب کاملاً گونیا نیست. بهتر است عرض را از دو نقطه اندازه بگیرید؛ یکی نزدیک تاج و یکی نزدیک پایین تخت. طول را هم از سمت چپ و راست کنترل کنید. اگر عددها با هم فرق داشتند، کوچکترین اندازه را مبنا بگذارید.
تشک فقط قرار نیست در اتاق جا شود؛ قرار است بدن شما روی آن راحت باشد. اگر قدتان بالای ۱۸۵ سانتیمتر است، تشک ۲۰۰ سانتیمتری هنوز میتواند جواب بدهد، اما مرز راحتی نزدیک میشود. بهتر است تشکی انتخاب کنید که دستکم ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر از قد شما بلندتر باشد. کسی که ۱۹۰ سانتیمتر قد دارد، روی تشک ۱۹۰ سانتیمتری عملاً فضای آزادی برای کشیدن بدن ندارد.
فرم خواب هم مهم است. بعضیها صاف و جمعوجور میخوابند. بعضیها دستها را باز میکنند، پا را کج میگذارند یا در طول شب چند بار میچرخند. برای نفر دوم، تشک ۹۰ شاید از نظر عددی کافی باشد، اما از نظر حس راحتی کم میآورد. اگر تنها میخوابید و اتاق اجازه میدهد، سایز ۱۲۰ انتخابی است که بعداً کمتر از آن پشیمان میشوید. برای همین موقع بررسی قیمت تشک یک نفره فقط ارزانتر بودن سایز ۹۰ را معیار نگذارید؛ ببینید چند سال قرار است هر شب روی آن بخوابید.
برای دو نفر هم همین داستان وجود دارد. تشک ۱۴۰ برای بعضی زوجها کاملاً کافی است، بهخصوص اگر اتاق کوچک باشد یا هر دو سبک خواب آرامی داشته باشند. اما اگر یکی از دو نفر زیاد تکان میخورد، یا اختلاف جثه زیاد است، سایز ۱۶۰ خیلی منطقیتر میشود. برای اینکه فرق دو سایز محبوب تخت را بهتر بفهمی، این مطلب درباره فرق دو سایز محبوب تخت را هم ببین.
تشک نوجوان معمولاً بین دنیای کودک و بزرگسال قرار میگیرد. برای نوجوانهای کمسنتر، بعضی تختها با تشکهای حدود ۸۰ در ۱۸۰ یا ۹۰ در ۱۹۰ سانتیمتر ساخته میشوند. اما اگر فرزندتان در سن رشد است، بهتر است خیلی حسابشده خرید کنید. نوجوانی که امروز ۱۵۰ سانتیمتر قد دارد، ممکن است یکی دو سال بعد روی همان تشک احساس محدودیت کند. برای همین در بسیاری از خانهها، تشک ۹۰ در ۲۰۰ از همان ابتدا انتخاب بهتری است.
تشک نوزاد داستان جداگانهای دارد. اندازههای رایج آن معمولاً مثل ۶۰ در ۱۲۰ یا ۷۰ در ۱۳۰ سانتیمتر است، اما مهمتر از اندازه، فیت شدن کامل داخل تخت نوزاد است. بین تشک و دیواره تخت نباید فاصله قابل توجهی بماند. این موضوع فقط بحث ظاهر نیست؛ به ایمنی کودک مربوط میشود. اگر دنبال انتخاب مناسب برای بچهها هستی، این راهنمای انتخاب تشک کودک کمک میکند.
تشک زمینی هم با تشک تختخواب فرق دارد. ممکن است از نظر عرض و طول شبیه تشکهای استاندارد باشد، اما ارتفاع، انعطاف و نوع استفادهاش متفاوت است. تشک زمینی معمولاً باید سبکتر باشد، راحت جمع شود یا جابهجا شود و اگر مستقیم روی زمین قرار میگیرد، بهتر است تهویه و محافظت در برابر رطوبت را جدی بگیرید. تشکی که برای تخت طراحی شده، الزاماً بهترین گزینه برای پهن کردن مداوم روی زمین نیست.
در اتاق کوچک، بزرگترین اشتباه این است که فقط به راحتی روی تخت فکر کنیم و مسیر حرکت را فراموش کنیم. تخت و تشک باید طوری انتخاب شوند که بتوانید دور تخت راه بروید، کشوی پاتختی را باز کنید، در کمد گیر نکند و موقع جمع کردن روتختی کلافه نشوید. من بارها دیدهام کسی برای اتاق ۹ متری تخت کینگ انتخاب کرده، بعد از چند روز فهمیده اتاق بیشتر شبیه انبار تخت شده تا اتاق خواب.
اگر اتاق کوچک است، اول جای کمد، پنجره، در ورودی و شوفاژ را مشخص کنید. بعد ببینید تخت از کدام سمت به دیوار میچسبد و از کدام سمت باید مسیر رفتوآمد داشته باشید. اگر تخت دونفره را از یک طرف کامل به دیوار بچسبانید، نفر سمت دیوار هر شب برای بلند شدن مزاحم نفر دیگر میشود. پس اگر دو نفر از تخت استفاده میکنند، بهتر است دستکم یک مسیر مناسب در دو طرف تخت یا حداقل یک سمت اصلی داشته باشید.
برای اتاقهای خیلی کوچک، تشک ۹۰ برای یک نفر و ۱۴۰ برای دو نفر معمولاً انتخابهای واقعبینانهتری هستند. اگر اتاق متوسط دارید، ۱۲۰ برای یک نفر و ۱۶۰ برای دو نفر راحتی بیشتری میدهد. سایز ۱۸۰ را زمانی انتخاب کنید که بعد از گذاشتن تخت هنوز برای پاتختی، باز شدن در کمد و حرکت روزانه جا باقی بماند. اگر بعد از نصب تخت مجبور شوید پاتختی را حذف کنید یا در کمد نیمهباز بماند، یعنی سایز را بیش از حد بزرگ گرفتهاید.
برای خرید تشک دونفره هم بهتر است همزمان به تخت، اتاق و عادت خواب فکر کنید. دیدن مدلهای مختلف در صفحه خرید تشک دو نفره کمک میکند بفهمید بین ۱۴۰، ۱۶۰ و ۱۸۰ کدام برای خانه شما منطقیتر است.
ارتفاع تشک همان چیزی است که خیلی وقتها دیر به آن توجه میکنیم. تشکها فقط از نظر عرض و طول فرق ندارند؛ ارتفاعشان هم میتواند از مدلهای نازکتر تا تشکهای بلندتر و چندلایه تغییر کند. اگر تخت شما ساده و بدون لبه است، ارتفاع بیشتر معمولاً دردسر بزرگی ایجاد نمیکند، مگر اینکه نشستن و بلند شدن سخت شود. اما در تختهای لبهدار، تاجدار یا باکسدار، ارتفاع خیلی مهم است.
در تخت لبهدار، اگر تشک خیلی کوتاه باشد، لبه چوبی تخت از سطح تشک بالاتر میماند و موقع نشستن روی تخت به پشت پا فشار میآورد. اگر تشک خیلی بلند باشد، ممکن است زیادی از قاب تخت بیرون بزند و ظاهر تخت نامتناسب شود. در تخت تاجدار هم ارتفاع تشک روی دیده شدن تاج اثر دارد. تاجی که برای زیبایی اتاق انتخاب کردهاید، اگر پشت یک تشک خیلی بلند و چند بالش بزرگ پنهان شود، دیگر نقش خودش را خوب بازی نمیکند.
تخت باکس هم حساسیت خودش را دارد. چون سطح خواب از قبل ارتفاع دارد، اگر تشک خیلی بلند انتخاب کنید، تخت از حد راحت بالاتر میرود. مخصوصاً برای سالمندان، افراد کوتاهقد یا کسانی که زانو درد دارند، بالا رفتن و پایین آمدن از تخت بلند واقعاً آزاردهنده میشود. وقتی پای تخت باکسدار وسط است، این مطلب کمک میکند بهتر بفهمی چه مدلی به آن میخورد.
یک روش ساده این است که بعد از گذاشتن تشک، وقتی روی لبه تخت مینشینید، کف پاهایتان راحت به زمین برسد و زانوها خیلی بالاتر یا پایینتر از لگن قرار نگیرند. این قانون برای همه یکسان نیست، اما برای بیشتر افراد حس خوبی از ارتفاع مناسب میدهد. اگر تخت برای کودک یا سالمند است، این موضوع را جدیتر بگیرید.
تشک سفارشی همیشه بد نیست، اما همیشه هم لازم نیست. اگر تخت شما قدیمی است، ابعاد غیرمعمول دارد، یا یک تخت چوبی خاص برای فضای مشخصی ساختهاید، سفارش تشک با سایز اختصاصی منطقی است. مثلاً تختی که داخل یک فرورفتگی دیوار ساخته شده یا تختی که نجار بر اساس اندازه اتاق طراحی کرده، شاید با تشک استاندارد خوب پر نشود.
اما اگر هنوز تخت نخریدهاید و فقط به خاطر چند سانتیمتر سلیقه شخصی میخواهید تشک غیر استاندارد سفارش دهید، بهتر است کمی صبر کنید. سایزهای استاندارد چند مزیت مهم دارند. پیدا کردن ملحفه، محافظ تشک، روتختی و حتی تعویض تشک در آینده برایشان راحتتر است. معمولاً تنوع مدل بیشتری هم دارند. در سایز سفارشی، ممکن است برای هر خرید بعدی دوباره دنبال اندازه خاص خودتان بگردید.
_hH3.png "خرید اقساطی انواع تشک از بهترین برند ها")
یک مثال ساده: اگر بین تشک ۱۶۰ و ۱۶۵ مردد هستید، معمولاً همان ۱۶۰ استاندارد انتخاب عاقلانهتری است؛ مگر اینکه تخت شما دقیقاً برای ۱۶۵ ساخته شده باشد. اما اگر تختتان ۱۵۳ در ۱۹۳ است و تشکهای رایج داخل آن لق میزنند یا جا نمیشوند، سفارشی کردن خرج اضافه نیست؛ راهحل درست است.
برای انتخاب سایز تشک، فقط به عدد عرض نگاه نکنید. طول برای قد شما مهم است، ارتفاع برای هماهنگی با تخت و راحتی نشستن و بلند شدن، و عرض برای آزادی حرکت در خواب. قبل از خرید، داخل تخت را دقیق اندازه بگیرید، فضای اتاق را با در کمد و پاتختی بسنجید، بعد بین سایزهای استاندارد تصمیم بگیرید.
اگر اتاق کوچک دارید، واقعبین باشید. اگر قدبلند هستید یا دست و پا باز میخوابید، کمی دستودلبازتر انتخاب کنید. اگر تخت خاص یا قدیمی دارید، اندازهگیری را جدی بگیرید و فقط در صورت نیاز سراغ تشک سفارشی بروید. در نهایت، تشک خوب وقتی کامل میشود که با تخت، سرویس خواب و چیدمان اتاق هماهنگ باشد. در بلج میتوانید کنار انتخاب تشک، سراغ محصولات چوبی و دکوراسیون اتاق خواب هم بروید و همه چیز را یکدستتر و کاربردیتر بچینید.
درود بر شما! خوشحالیم این مطلب برای شما مفید بوده، لطفا برای حمایت از ما آن را با
دوستان خود به اشتراک بگذارید
دیدگاه شما